دیگه رد دادم واقعا هم از نظر جسمی هم روحی دیگه واقعا خستم حس میکنم نه لیاقت مادری داشتم نه تواناییش
از دست پسرم دیگه نمیدونم چیکار کنم همش گریه همش بهونه گیری از دستشویی رفتنش گرفته تا غذا خوردن خوابیدن بیرون رفتن بازی کردن
بخدا معده درد عصبی گرفتم روزی چندتا قرص میخورم
شوهرم هم هرچی میشه میگه چون تو سرکار میری اینطوری شده آخه چا ربطی داره قبلشم همین بود
شما بگین چکنم😭😭 درکم کمین بخدا

انگار یه چرخه س..عصبی بودن اونا رو ما اثر داره..عصبی بودن ما رو طفل معصوما..

ربطی به شاغل بودن نداره عزیزم پسر منم همینه انقدر گریه و بهونه میگیره رد میدم دیگه منم دقیقا معده درد عصبی گرفتم قرص میخورم به خاطر اقتضای سنشون هست باید مدارا کنیم تا بگذره و به قول یکی از دوستان وقتی خودمون عصبی و بهم ریخته یا ناراحت باشیم خیلی تاثیر میزاره رو رفتار بچه ها مون فقط خدا به همه مادرا کمک کنه و صبر بده

منم شاغل نیستم دختر منم همینه همش در حال نق زدن و گریه کردنه

پسر منم امروز از صبح تا شب گریه کرد

منم شاغل نیستم این کارارو می‌کنه حالا دوتا دارم روانی شدم

بچه های این دوره اینجوری شدن .پسر منم از صبح که بیدار میشه تا بخوابه یه ریز نق و گریه و.....من شاغل هم نیستم.فکر کنم به خاطر سنشون.انشالله که بهتر بشن

من توجه کردم هر وقت از درون خودم پر استرس و عصبی باشم حتی اگه حرفی نزنم ناخداگاه توی پسرم رفتاراش پر تنش. البته که بچه های این سنی بسیار بسیار باید در مقابلشون صبور بود منم یه وقتایی کم میارم