۶ پاسخ

بچه دوم هم سختیا هم خوبیای خودشو داره

منم دختر اولم همینطور بود وااااای فقط باید باهاش بازی می‌کردم دومی که آوردم تا یک سال ونیم سخت بود الان باهم بازی میکنن کاری به من ندارن

دقیقا همینه
میبرمم پارک و بیرون بازم انرژیش تموم نمیشه
میاد خونه دوباره میگه باهم بازی کنیم

نه بخوام خودم باهاش بازی مکنم نمیاد بگه خودش با اسباب بازی هاش بازی مکنه حوصله اش اکه سر بره میاد میگه بریم پارک

اره پسرم منم بیسچاری پیرهنمو میگه بریم بازی کنیم

اره دختر منم میرم ظرف بشورن اینجوری میکنه میرم غذا درست کنم همش به دست پام میپیچه عصبی میشم

سوال های مرتبط