روزای بچه داری به کسل کننده ترین حالت ممکن داره میگذره
هفته پیش به همسرم گفتم چهارشنبه که تعطیلی حداقل خونه باش حوصله ماهم سر نره.. این بچه هم یه دل سیر بازی بکنه!
خلاصه ۱۲ بیدار شد، نیم ساعت با پسرم بازی کرد
بعدش دوش گرفت و رفت بیرون
گفت میرم کتاب بخونم و ساز تمرین کنم!
هیچی ماهم خونه موندیم
هوا هم دماش بالای ۵۰ درجه نمیشه حتی تا کوچه بری!
چقد همه چی به طرز فجیعی بد پیش میره😭

ببخشید شوهرت غلط کرده رفته پی تفریح خودش
مگه پسرت پسر اونم نیست؟
باش حرف بطن جواب نداد مشاوره برو
بعدن این حالتت تبدیل به افسردکی میشه و فشارش از جایی دیگه میزنه بیرون
با هر حرفی عصبی میشی با هر خستگی گریه میکنی
خودم اینطور بودم تا رفتم مشاوره
همسر من پی تفریح نمیرفت ولی بچه هم خوب نگه نمیداشت

عزیزم خانه بازی ببرش متاسفانه تفریحات منم خلاصه شده تو تفریح کردن پسرم فقط

اره زندگی سخت وکسل کننده شده.. ما سواریمون فروختیم.. دیشب اینقدر حوصلم سر رفته بود حسابی گریه کردم دیدم شوهرم تریلی پشتش باز کرده آورده دم در.. گفت پاشین بریم بیرون داخل شهر نرفتیم ولی رفتیم تو جاده حسابی خوووش گذشت.. شام هم مهمون شوهر بودیم

یا عکس خودت

نمیدونم چرا اینقدر کنجکاوم‌عکس همسرتون ببینم

بنظرم یجوری با زبون یا هر روشی بلدی بهش بگو یه روز خونه باش حداقل؛ ماام آدمیم حوصله مون سر میره؛ بگو هرجا میری مارم ببر با خودت

واقعا چقدر بی درک😐میرم کتاب بخونم ساز تمرین کنم
ولی تو باید بشینی خونه بچه داری
و تایم استراحت و خلوت کردن با خودت نداشته باشی!!!!!

شوهر من اینجوری بود تا بیکار می‌شد یالله تنهایی بیرون میرفت جلوشو گرفتم الان ترک کرده

عزیزم پسرت چطوره؟نق نقاش کمتر نشده؟