سلام امروز تو اوتاق با پسرم تنها بودم داشتم فکر میکردم به زندگیم یهو نمی‌دونم چی شد گریم گرفت وقتی پسرم دید اومد محکم بغلم کرد حرف‌های کوچیکش با زبان شیرینش گفت مامانی گریه نکن چرا گریه می‌کنی اشکامو پاک کرد گفت کجا درد می‌کنه مامانی چرا ناراحتی چی شده
بدش دلم خیلی آروم شد خداروشکر که تو سختیام پسرمو دارم من مادر خوبی نیستم ولی پسرم بهترین پسر دنیاهس برای من تنها کسی که تو تنهاییام کنارم بود پسرم بود پسرم برای زخمام مثل مرهمه
بچه خیلی شیرینه ولی ایکاش میشد براش بهترین باشم ولی نمیشه زندگی سخته می‌ترسم نتونم پسرمو به آرزوهاش برسونم ایکاش میشد براش همه چی فراهم کنم ایکاش 😭😭😭❤️

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط