زایمان | #تجربه_سزارین
پارت ۱
شنبه ۲۷ تیر بود؛ هفته‌ی ۳۷ و یک روز بارداری را پشت سر گذاشته بودم و مثل هر هفته برای ویزیت رفته بودم.
همه‌چیز ظاهراً عادی بود، اما وقتی دکتر دستش را روی شکمم گذاشت، مکثی کرد و گفت:
«انگار انقباض داری...»
همان یک جمله کافی بود تا دلم هری بریزد پایین. 😥
معاینه‌ام کرد و گفت دهانه‌ی رحم باز شده. بعد هم خیلی جدی گفت:
«برو بیمارستان، NST انجام بده.»
با استرس و هزار فکر و خیال راهی بیمارستان شدم. توی مسیر فقط به تو فکر می‌کردم؛ به پسر کوچولویی که هنوز ندیده بودمش، اما تمام وجودم به عشقش گره خورده بود.
روی تخت NST دراز کشیدم و صدای ضربان قلبت را شنیدم...
همان صدای تند و منظم، انگار بهم می‌گفت: «مامان، من اینجام...»

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط