#زایمان
#تجربه سزارین
پارت ۲
نتیجه نشان داد که انقباض دارم. با دکتر صحبت کردم و بعد از بررسی شرایط گفت:
«نمی‌شه ریسک کرد. سه‌شنبه بیا بیمارستان تا عملت کنیم.»
از همان لحظه، همه‌چیز برای من رنگ دیگری گرفت.
سه‌شنبه قرار بود بالاخره تو را ببینم.
بالاخره قرار بود آن صورت کوچولویی را که ماه‌ها در خیالم تصور کرده بودم، ببینم.
بالاخره قرار بود «مامان» شدنی که نه ماه منتظرش بودم، واقعی شود.
سه‌شنبه ۳۰ تیر، صبح زود راهی بیمارستان شدم.
هم خوشحال بودم، هم می‌ترسیدم، هم دلم می‌خواست زمان زودتر بگذرد و هم دلم می‌خواست همان لحظه متوقف شود...
لحظه‌ی عمل که رسید، قلبم پر از اضطراب بود. همه‌چیز برایم تازه و ناشناخته بود، اما یک فکر مدام توی سرم می‌چرخید:
«چند دقیقه دیگه پسرم رو می‌بینم...»

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط