او هر صبح سرِ کار می‌آید،
اما دیگر تنها نیست...
پشت میز می‌نشیند، کار می‌کند، لبخند می‌زند و مسئولیت‌هایش را به دوش می‌کشد؛
در حالی که در وجودش، قلب کوچکی برای اولین بار به زندگی سلام می‌کند.
زنِ باردارِ شاغل، میان خستگی و مسئولیت،
میان تهوع و جلسات،
میان دل‌نگرانی و لبخند،
هر روز قوی‌تر از دیروز می‌شود.
شاید کسی نداند پشت آن لبخند، چه خستگی‌هایی پنهان است؛
اما خودش می‌داند که دیگر برای خودش تنها تلاش نمی‌کند...
برای آینده‌ی کوچکی تلاش می‌کند که هنوز در آغوشش نیامده،
اما تمام قلبش را گرفته است.
به افتخار تمام زنان کارمندی که در دوران بارداری، هم‌زمان یک شغل را مدیریت می‌کنند و یک زندگی را می‌سازند؛
شما فقط کارمند نیستید، شما قهرمانِ آرامِ دو زندگی هستید. 🤍🌱
خانم های کارمند دوست داشتین درخواست بدین از تجربیات هم استفاده کنیم😊

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط