مامانای دختردار شما هم ازینکه یه دختر به این جامعه مردسالار میارین ناراحتین؟
صحبتم با کساییه که همسرشون خیلی از دنیای خانوما درکی نداره و ذهنش تو دهه چهل پنجاه مونده

درسته که جامعه بده فرهنگ مرد سالاری داریم ولی کجای دنیا دختراشون مث دخترای خودمون قوی هستن
هرکاری که بخوان بلاخره انجامش میدن
دختر من و تو وقتی تو خونه باهاش درست رفتار بشه خوب و قوی بار بیاد کسی غلط میکنه بهش چپ نگاه کنه
دخترامون معرکن عزیزم
امیدوارم توی دنیای آبادتر و آزادتر دخترامون رشد کنن و بزرگ بشن

من عاشق دخترهستم وقتی فهمیدم بچم دختره خیلی خوشحال شدم، چون یه پسرهم دارم،،،، چندروزپیش یه خانمی ازاقوام دیدم شوهرش مجردیاخیلی خوب بودفکرمیکردم زنش خوشبخت میشه،، ولی چندروزپیش زنش ناجور ازش کتک خورذه بود،،، ازاون روزترسیدم اصلا نمیشه ازروی قیافه قضاوت کرد همش فکرم اینه دختر بزرگ کنیم بعد اینجوری کتک بخوره خدای نکرده😔

آره خیلی نگرانم روزی که فهمیدم بچه م دختره کلی گریه کردم اما امیدوارم بتونم جوری بزرگش بکنم که بتونه از پس خودش بربیاد

مهم تربیت توعه عزیزم که دختر خوب و قوی بار بیاری. پدرش هم وقتی دنیا بیاد عاشقش میشه هر چقدرن ذهنیتش قدیمی باشه مجبور میشه یه چیزایی رو قبول کنه و متوجه میشه ک هیچی مثل قبل نیست

ارع ولی یه جوری تربیتش میکنم دهن مردایی ک زور میگن و سرویس کنه مثل ما ساده نباشه و آخرم ازش بدتر نباشه

ببین من خودم تازه خانواده خفنی داشتم مثلا در حد خودشون این جانعه داغان و خراب با اینکه الان ایرانم نیستم ولی ته دلم دوس نداشتم دختر چون خودم ب حدی تروما دارم از جامعه بگیر تا اطرافیان دوس ندارم‌یکی ام‌مثل من شه من خیلی قوی بودم از پس خودمم برامدم ولی ضربه اطرافیان حرفایی ک میزدن چ مادرم چ دایی و غیره چ زور گفتنا محدود شدنا بااینکه روی من اثر نداشت و من کار خودمو میکردم اما الان ۳۳ سالم شده از تک ب تک ادما کینه دارم ی جوری روانم بهم ریخته هیچ وقت نمیبخشم اطرافیانو یا حتی توجامعه تاوقتی ایران بودم خیلی اذیت شدم دوس ندارم ی دختر میاوردم ک اونم اذیت شه هرچقدر مادر پدرهم پشت اون بچه باشن دختر تو این دنیای خراب باز لطمه شو میخوره حتی با نظرات و حرفای بقیه.......

عزیزم پدر خود من مال دهه ۵۰ ...خیلیم سفت و سخته ولی انقدر دوستمون داره که باهامون راه میاد
پدرا به خاطر عشق به دخترشون تغییر میکنن
موانع این راه رو هم شما با تربیت درست و حفظ احترام همسرت میتونی برداری
و البته به جز شما و همسرت نظر بقیه هم اصلا اهمیت نداره
پس اصلا خودتو برا این مسائل ناراحت نکن
ان شاالله دخترت بسلامتی ب دنیا بیاد و خوشبختی خانواده تون همیشگی باشه

بله منم خیلی ناراحت بودم که قراره دخترم رنج هایی که ما کشیدیم رو بکشه، ناراحتیم بیشتر از جانب جامعه بود نه همسرم، از همسرم خیلی خیالم راحته که واقعا پدر خوبی برای یه دختر میشه ، دو سه روز ناراحت بودم که اخرش همسرم با یه حرف ارومم کرد، گفت تو مگه تو جامعه ضعیف و توسری خوری که فکر میکنی دخترت اینجوری باشه، عین خودت بارش بیار مطمئن باش کسی جرات نمیکنه اذیتش کنه ، حالا شماهم همینطور ، مادر اگر پشت دخترش باشه همه جوره حتی پدرش هم نمیتونه اذیتش کنه چه برسه به بقیه

من شوهرم عاشق دخترمونه روز شماری می‌کنه تا چهره نازشو ببینه

نه.چون شوهرم یه مرد خوب و مهربونه احساس بدی نسبت به مردا ندارم.انشالله که دخترمم انتخاب درستی داشته باشه.تو شهر ما واقعا اینجور مرد که میگی نیست یا حداقلش ما نداریم