گاهی زخم‌هایی که خودمون در کودکی تجربه کردیم، اگر دیده و ترمیم نشن، ممکنه سالها بعد در رابطه‌مون با فرزندمون خودشون رو نشون بدن.
ممکنه با خودمون عهد کرده باشیم (( من هیچوقت مثل والدینم رفتار نمیکنم )) اما وقتی خسته ، عصبانی یا تحت فشاریم، ناخواسته همون لحن،همون سخت‌گیری یا همون بی توجهی رو تکرار کنیم که روزی خودمون ازش آسیب دیدیم.
کودک ما مقصرِ زخم‌های کودکی ما نیست؛
اما ممکنه ناخواسته در معرض پیامدهای اون زخم‌ها قرار بگیره.
شاید یکی از قشنگترین کارهایی که میتونیم برای فرزندمون انجام بدیم، این باشه که قبل از اینکه دردهای قدیمی‌مون رو به نسل بعد منتقل کنیم ، کمی بهشون نگاه کنیم و برای ترمیم‌شون قدم برداریم🌱🤍

💔💔💔بعضی وقتا با لحن تند ،جیغ ،داد به پسرم میگم چتتتته چی میخوای بعد که اون لحظه تموم میشه حالم بد میشه که دقیقا مثل مادرمو خواهرم رفتار کردم همون کاری که همیشه میگفتم هیچ وقت انجامش نمیدم همون کلمه لعنتی

عزیزم درخواست دادم میشه قبول کنی

و چقدر سخته این مبارزه
تو یه جور دیگه بزرگ شدی و حالا باید خود سانسوری کنی تا اون چیزارو انتقال ندی
فشار بزرگیه واقعا