مامانایی که نوزاد دارید مخصوصا بچه اولی ، چقدر طول کشید تا به زندگی عادی برگشتید؟من حس میکنم دیگه هیچوقت واسه خودم نیستم🥲لطفا حرفای امیدبخش بزنید .

اوایل سخته
تقریبا تا ۶ ماه ی ذره کار کردن سخته خونه داری سخته کارای روزمره سخته
نه که طاقت فرسا باشه نه
چون الان هم شرایط جسمیت کمی نا احواله هم ی کوچولو داری ک باید ازش مراقبت کنی
همش حس خستگی داری و با دیدن این پیام میگی وااای ۶ماه ک خیلی زیاده ولی اصلا اینطوری نیست
کم کم دستت میاد ک چیکار کنی
بعد ۶ ماه چون بچه جون میگیره تایم خوابش قشنگ شکل میگیره زندگی بهتر میشه
ولی در کل بخوای حساب کنی ی موجود زنده به خانوادتون اضافه شده قطعا دیگه هیچی مثل سابق نمیشه
قشنگی نینی داشتن هم به همینه
اصلا نگران نباش لذت ببر از همین لحظه ها بعدا به عکس ها و فیلماش نگاه میکنی حسرت میخوری ک چقدر زود گذشتن❤️

تقریبا 6 ماه زمان میبره....دل بده الانم که این روزهای نوزادت دیگه برنمیگرده

از منی که این دوره یکم پیش گذروندم و خیلییی درکت می‌کنم الان چه احوالی داری بشنو،
درسته مامان‌ها می‌گن هیچ وقت زندگی‌ کاملا مثل قبل نمی‌شه!
باید هم‌ اینجور باشه چون یه تغییر بزرگ‌ به وجود اومده و‌ یه آدم کوچولو سراسر نیازمند به شما به خانواده‌ی دونفرتون اضافه شده.
ماه اول خصوصا هفته‌های خیلیییی سخته، چون بچه اولته تجربه نداری، تازه زایمان کردی و هورمون‌ها به شدت بالا پایین می‌شه، یک‌ تغییر خیلی بزرگ توی سبک زندگیت به وجود اومده و به خاطر شرایط زیاد نمی‌تونی بیرون بری!
اما از چهل روز به بعد عادت می‌کنی، به اوضاع خیلی مسلط‌تر می‌شی تازه شیرینی بچه‌داری درکنار سختی‌های همیشگی‌اش زیر زبونت میاد❤️
می‌تونی با کوچولوت بیرون بری، مسافرت بری درسته چالش داره اما واقعا گذر زمان رو کمتر متوجه می‌شی و‌ بعد چندبار بلد می‌شی با وجود نی‌نی‌ِ قشنگت هم‌ خوش بگذرونی🥰
خلاصه خیلی حال و هوات سبک‌تر و بهتر می‌شه این رو از منی داشته باش که هفته‌ها و ماه اول حال تو رو‌ داشتم.
هنوزم‌ گاهی خسته می‌شم حتی گریه می‌کنم که چرا انقدر زمانم محدودتر شده و‌ انقدر کم می‌تونم برای خودم‌ باشم‌ و دلم برای قبل تنگ می‌شه، اما بزرگ‌ شدن پسرکم رو‌ که می‌بینم‌ به ارزش و مقدس بودن کارم دلم گرم می‌شه.

بالاخره این روزا تموم‌ می‌شه و خیلی زودتر از اون چیزی که فکر کنی بچه‌ات بزرگ می‌شه و‌ یه روزی دل تنگ این روزایی می‌شی که توی آغوشت اینطور جا می‌شده و احساس آرامش می‌کرده…

من بعد از یک ماهگی بچم به همه چی عادت کردم زندگی جدیدمو قبول کردم
الان هم به خودم میرسم هم بچم هم به زندگیم
اصلا به چیزای منفی ام فکر نمیکنم
ما هیچوقت به زندگی قبل برنمیگردیم عوضش یه موجود خوشگل و شیرین داریم که با هر حرکت قشنگش انگار دنیارو بهمون میدن
من که خیلی حس خوبی دارم 🥺😍با تموم خستگیاش قشنگیشم داره

سر بچه ی اولم دقیقا همین حس رو داشتم ولی بعدچندوقت که به این روال زندگی عادت کردم با بچه برام خیلی شیرین ترشد زندگی عزیزم...اینکه این حال وداری چیز طبیعی هست وقابل درکه‌،نگران نباش گلم خوب میشی

از دو سه سال ببعد اوکی میشه یکم😵‍💫

منم ک فعلا فقط چهل روزه دیشب نخوابیدیم وضعیتم خرابه