سلام به همه
مامانا بچه هاي شماهم وقتي ميريد بيرون اذيتتون ميكنن يافقط بچه ي منه كه روانيم ميكنه
اونقد داد ميزنه گريه ميكنه
سرش داد ميزنم اعصابمو بهم ميريزه بخداديگه نميدونم چيكار كنم خسته شدم ازدستش
اصلاً نميخوام ببينمش
مشاوره برم بنظرتون

اتفاقا منم هر سری میبرمش پشیمون میشم میگم دیگه نمیرم بیرون باهاش
الکی بهونه میگیره میشینه کف زمین دراز میکشه خودشو پخش زمین میکنه وسط پیاده رو یه داستانی دارم باهاش

بخدا من جلو مردم تو کوچه ابرو ندارم یکسره دارم جیغ میزنم
تو سرم میزنم

مشاوره کار سازه به نظرم .چون ماها که عصبی میشیم نیاز داریم که خودمون رو خالی کنیم .
ولی من خودمم میدونم بد ترین کار اینه که عصبی بشم جلو بچم یا داد بزنم .تقصیر اونا نیست .اونا دارن بچگی میکنن .ما کم حوصله و بی اعصابیم رو خودت کار کن .
من هرموقع با بچم خوش برخوردی میکنم یا داره بج بازی میکنه بی اعتنام خودش خوب میشه

وای خواهر نگووووو
برای هرچیزی گریه نق
دیگ روانی شدم

منم همینطور
یه جا خوندم نوشته بود سختترین دوران بچه داری ۲تا۴سالگی ،۳سالگی لجبازیشون بیشتر میشه

به نام خدا یک عدد روانی هستم بیش ازحدنقو و حرف نفهم

😬😬😬

خواهر حرفش رو نزن

بنام خدا منم مث توم دیگ روانی نمونده برام