دیشب تو صفحه یه روانشناس کودک یه پستی دیدم
که سوال پرسیده بود اگه به گذشته برگردی بازم مادر میشی؟
من اینجوری جواب دادم
حالا پاسخ شما چیه؟! اگه برگردین عقب بازم تصمیم میگیرن که مادر بشین؟

ولی بازم مادر میشم
هیچ جا و در هیچ نقشی انقدر عشق و رشد باهم نیست
البته اگ بنا مادر اصلاح خودش باشه و رابطش با کودکش باشه

قطعا مادرمیشم باتمام چالش ها ولی بازم باعشق

قطعا مادر میشم ولی با صبوری و آرامش بیشتر

اگه میدونستم آنقدر استرس و نگرانی داره ، هیچوقت مادر نمیشدم

من تازه بعد سه سال یاد گرفتم این ریز شدنو
هی میگم عه بچه های بقیه هم اینطورین
عه بقیه مامان ها هم خسته میشن عصبی میشن
و حیف ک چ روزهایی رو با ندوستن همین چیزا برای خودم و بچم تلخ کردم چون فکر میکردم فقط بچه من اینجوره و من مامان بدی ام

قطعا مادر میشم. درسته پوستم کنده شده ولی ارزششو داشت

ببین بحث احساسی با منطقی فرق داره
حقیقت اینه برای تجربه حسی بله قطعا حتی بدون اگاهی از تمام سختیا مث ی مامان اولی که هیچی نمیدونستم بازم حاضرم تجربش کنم
اما منطقی نه منطقم شرایط رو برنمیتابه برای اوردن ی طفل ب این دنیا تو این اوضاع اگر شرایط این روزا رو فاکتور بگیریم
بله با تمام وجود با تمام استرسا و بی تجربگیا یه بلههههه گنده

صددرصد میشدم

کاملا با حرفات موافقم.تصورم از بچه اصلا یچی دیگ بود همونقدر گوگولی.

اگه میدونستم اوضاع جامعه اینجوری میشه هیچوقت این ظلم ودرحق بچه هام نمیکردم

هرگز مادر نمیشم به هیچ عنوان برگردم به عقب این مسیرو نمیام دوست ندارم تو هیچ دنیای دیگه ای هم اگر وجود داره مادر بشم راستش