سلام مامانا میگم شما هم اینجورید یا من فقد این مدلی شدم. از دیروز همش دوس دارم گریه کنم. امروز همش گریه کردم با نی نی حرف زدم. دوس ندارم برم تو‌جمع انگار تو جمع میرم بهم بی محلی میکنن مخصوص شوهرم همس حس میکنم از من بدشون میاد مخصوص رو شوهرم. این حس و دارم و مادرم چون نمی تونم درست حسابی با همسرم رابطه برقرار کنم حس بدی دارم انگار از چشمش اوفتادم یا دوسم نداره جدیدید همش میگم‌نکن. اشتباه کردم پای این بچه رو باز کردم تو زندگی اخه فقد الان امیدم به این بچین خیلی حالم بده چیکار کنم

منم دقیقا همین حسارو دارم فک میکنم بخاطر هورمونای بارداریه

منم خیلی گریه میکنم سر هر چیز بی ارزشی میشینم زار زار گریه میکنم خیلی به همسرم گیر میدم و سرش داد میزنم سر دخترم و حتی خواهرو برادرمم خیلی داد میزنم مثلا اونا یه سوخی باهام بکنن میشورمشون میزارمشون کنار بعدم شروع میکنم گریه کردن تا اونا باهام آشتی کنن. میدونم تقصیر خودمه ولی چاره‌ای ندارم اصلااااا نمیتونم خودمو کنترل کنم فقط ازشون میخوام مراعات منو بکنن باهام درنیوفتن ولی گاهی اونام کم میارن

فقط تو که مسئول بچه نیستی شوهرتم خواسته که بچه اومده دیگه
شاید هورمونات بهم ریخته زیادی حساس شدی

اصلا وضع خوبی ندارم چیکار کنم کسی ام ندارم فقد خودمم و‌نی نی