چرا واقعا بعضیا انقد بیخیال بچه هستن.
اومدیم پارک محله،اول ک چنتا پسر بودن ب شدت بی ادب بودن و کارای خطرناک میکردن،پدر وسیله بازی هارم در آوردن با کاراشون
بعدم ی پسر بچه سه ساله تک و تنها خودش تو پارک بود. بدون هیچ بزرگتری
رو تاب می‌ایستاد چندبار نزدیک بود با سر بخوره زمین
بعدم هی رو سرسره بلند کارای خطرناک میکرد
انقد استرس گرفته بودم هرچیم میگفتم نکن گوش نمی‌داد
بعدم ک اجازه نمی‌داد پسرم بازی کنه
اعصابم بیشتر خورد شد،دیگه دست بچه رو گرفتم از پارک اومدیم بیرون. میبینم مامان بچه سلانه سلانه با لبخند داره میاد دنبال بچه
دلم میخواست بزنم لهش کنم 😠

من ی پارک ی قدمی خونمونه تو چند سال شاید چند بار بیشتر نبرده باشم هروقتم میرم صدتا فحش ب خودم میدم ک این آخرین بار باشه ک برم ولی باز گاهی بچه ها امان نمیدن

من با پسرم میرم بیرون یه لحظه چشم ازش برنمیدارم
واقعا ترسناکه با این اوضاع جامعه چجوری جرئت میکنن اینقد بی خیال باشن

منم واقعا تو کف این جور مامانهام والا که اعصابشون راحته . من آنقدر مادر حساسم مهمونی دو دقیقه نشستم نگاه بچه ام نکردم سرش محکم خورد به میز اون همه بچه بودن فقط سر بچه من خورد 🫥

من متنفرم از اینکه بچه هارو ببرم پارک عمومی بیشتر می برم پارک بانوان یا مادر و کودک ولی همونجام دخترای خرس گنده میان رو تاب می شینن نمیان پایین اعصابم بهم می ریزه

بعضیا خیلی بیخیال بچن