ما رفیق هم بودن رو درک کردیم
و هردو همیشه مراقب حال خوب همیم🩷🤍
شاید بچه ها کوچیک باشن حرف نزنن اما با رفتارشون میتونیم متوجه خیلی چیزا بشیم
من قشنگ همراهی های دوین با خودمو میبینم
ما باهم دوتایی با ماشین بیرون میریم و دوین تمام مسیر یا میخوابه یا کاملا آرومه
ما باهم میرقصیم بدون ذره ای اذیتی ک فقط لبخند میزنه
باهم موزیک گوش میدیم
اشپزی می‌کنیم
موقع خواب همو نگاه می‌کنیم بو می‌کنیم بغل می‌کنیم و میخوابیم
از روژ اول بیمارستان تا الان ی شب یا دو شب اونم بخاطر داروی اشتباه فقط گریه کرد
بقیه روزا هروقت خواستم بخوابونمش میخوابید چون درک میکردم این تایم خستس و ب خواب نیاز داره
ب جز شرایط خاص و حساس بعضی نوزادا بنظرم با درک و ارتباط گرفتن عمقی خیلی رد شدن از این مسیر سنی نوزاد میتونه راحت باشه

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط