سلام مامانا خیلی ناراحتم الان اومدیم پارک یعنی خیلی کم پسرمو پارک میبرم قبلاً بیشتر می‌بردم الآنم ک میگم ببرمت میگه ن شلوغه دوست ندارم الان که اومدیم داشت با ی وسیله ای بازی میکرد تا دید بچه ها اومدن بازی از اونجا دور شد اومد پیش من الکی گف خسته شدم خیلی ناراحت شدم بعد یکی اومد بهش کف با من دوست میشی بچم کف اره الان دارن بازی میکنن باهم اصلا تو سرسره نمیرفتا الان راحت تو سرسره ها بازی می‌کنه انگار می‌ترسه نمی‌دونم روش نمیشه خلاصه خیلی ناراحتم

چون دوستی نداره احساس تنهایی میکنه پسر منم اینطوری بود الان که دوستای همکلاسیش میان دوست داره پارکو همش میگه بریم پارک قبلا از کنار پارک ردمیشدیم میگفت نریم شلوغه

سلام دنبال دوست میگرده دختر منم وقتی تو پارک دوست داره خیلی خوشحالتره

دختر منم اینجوریه

پسر منم خیلی خجالتیه حالا حالاها باهیشکی دوست نمیشه ،کسی باهاش حرف میزنه جواب نمیده موندم چجوری میخاد بره پیش دبستانی چجوری ازخودش دفاع میکنه

تو داستان گفتن بهش نه گفتن رو تمرین کن... من دخترمو پارک زیاد میبرم و اینو به همه پیشنهاد میکنم بچه ها از هم سنای خودشون کلی چیز یاد میگیرن

نمی‌دونم چی بهش بگم چیکار کنم خوب بشه مثلاً هر کی هر چی بهش بگه قبول می‌کنه ن‌گفتن بلد نیس 😟البته خودمم فک کنم همینم