خانما راهنمایی میکنید .ما خونمون همکف طبق اول ن طبقه دوم ی بچه داره هرشب ۹ تا ۱۰ نیم شب انگار پدرو پسر فوتبال بازی میکنن هر چند طبقه اول هم پدر بزرگ مادر بزرگ همون بچه ساکنن
من باهاشون سلام علیک دارم خودمم بچه دارم شیطنت میکنن میفهمم بچه باید بازی کنه اما واقعا با هر پرشی ک میکنه خونه ب لرزش میاد سرم درد گرفته الان ی هفتس وضعیت همینه شما جای من بودید حرف میزدید من میترسم بگم بگه خب بچهای خودتم شیطونن اما من اصلا اجازه نمیدم بچهام فریاد بزنن یا برای مدت طولانی صداشون بلند بشه شما جای من بودید چیکار می‌کردید هرچی از حیاط خلوت آقام داد میزنه انگار ن انگارشون

برو بهشون بگو من خودم بچه دارم و میفهمم ی وقتایی غیر قابل کنترلن ولی این صداها یهفتش مداوم تکرار میشه و واقعا داریم اذیت میشیم وگرنه نمیگفتم اصن
در کل کسی ک اپارتمان نشینه خودش باید بفهمه
تنها جایی ک نمیشه گفت چاردیواری اختیاری اپارتمانه

عزیزم تا جایی که میتونی تحمل کن تو عالم همسایگی بزار مشکلی پیش نیاد ما هم همین مشکل رو داشتیم پارسال همش مراعات کردیم تا موعدشون اومد رفتن راحت شدیم
هرچند در کل فرهنگ اپارتمان نشینی باید خود شخص داشته باشه که همسایه زله نشه ولی خب بچه یکم حرف حالیش نمیشه

طبقه پایین ما یه پیرمرده تلویزیونش رو میزنه روی ۱۰۰ انقد زیاد کلا صداش توی خونه ی ماست همسایه ی بغلیمونم میگه مام صداشو میشنویم بخدا از ساعت ۱۱ شب روشن میکرد تا ۱۲ و ۱ رفتم با کلی معذرت خواهی و ببخشید بهش گفتم الان صداشو زیاد تر کرده و از ساعت ۱۱ تلویزیونو روشن میکنه تا ساعت ۳ و نیم صبح....
شوهرم میگه کاش نمیگفتی بهش

من پسرم کلا سحر خیزه از اول بوده هشت صب الان یه ماهیه ۷صب بیدار میشه خب بچس بیدار میشه بلاخره سر صدا داره بعد پشر من کلا شیطون نیست ته شیطنتش رو موتورش سوار میشه هی میگه قام قام میکشه ابنجوری دونفری حرف میزنیم این چنین یه روز دیدم یه همسایه منو دید تو حیاط(من تازه دوماه اومدم ابن خونه)گفته بغلی ما کیه خاب اسایش نذاشته برامون هفت صب بیدازن صداشون میاد پذیرایی ما دیوار مشترک با اتاق خابشونه گفتم از طرف من عذر خواهی کن بگو نمیتونم پسرمو زور بخابونم بچم سحر خیزه شب زود میخابه صب زود بیدار میشه خودشم چون بچه ندارن به سرصدا عادت ندارن بنشرم اصلا گفتنش درست نبود یعنی چی مگه ملت له تایم بیداریم خابیدن چیکار دارن تازه ما اصلا نه بدو بدو میکنیم نه جیغو داد

😑😐اخ گفتی من خودم طبقه بالام همیشه نگران پایینیام انقد که من به این بچه‌میگم بشین ،نکن، اینو نکش رو زمین، اونو نکوب، عصبی شدیم جفتمون

دوستانه به زنش بگو