قبول دارم بچه 2/۵یا 3ساله میتونه راحت تر بازی کنه یا از پله بالا بره اما خب بازم درمقابل بزرگتر از خودشون حتی تو پارک بازی نیاز دارن به مراقبت
عجیبه برام مامانا میبینی تو پارک رو صندلی یا فاصله دور نشستن و نگاه میکنن یا حتی نمیکنن گاهی،بچه شونو ، پارک شلوغه بچه ها بازی مبکنن دیدم ک میگم پسر یا دختر بزرگترا وحشی بازی درمیارن یا می دوئن یا هول میدن ،
والا من قدم به قدم کنار دخترم می مونم تا پله بره بالا و سر بخوره ،انقدر هیجانشون بالاس میبینم حواسشونم نیست گاهی
توروخدا مواظبشون باشید ،یکی هم این مسئله که تو نباشی یه پدرمادر یا آدم بد اونجا هست و راحت میتونه گول بزنه تو نفهمی ،حتی آنی چشم برندارین بیرون از خونه از بچه هاتون

عزیزم اونا بچه مستقلتری تربیت میکنن اتفاقا من خودم همش کنار بچمم ولی دوستم بچش همسن منه فقط از دور نگاه میکنه پسرش خیلی زرنگتر و مستقل تر از پسر منه قشنگ از پس خودش برمیاد.

اونا از طرفی به محض اینکه بچه ی بخوره به بچه شون میان چنان دعوایی راه میندازن که نگو دخترم ۷و۸ساله بود میبردمش پارک بقول شما بچه کوچیکو ول میکردن به امان خدا خب بچه های بزرگ هیچان دارن میدون، قرار نیست مواظب بچه های اونا باشن همین که برخوردی پیش میومد حمله میکردن به بچه های بزرگتر، شما کار درست میکنین که کنار بچه تون میمونین

یه سوال وقتی بچه های بزرگتر محکم میدوان و میخورن به دخترت توچه برخوردی نشون میدی؟چون هرسری میبرمش پارک این اتفاق میفته یکبارم پسرم از پله افتاد

منم دقیقا مثل توام ولی تا وقتی که کامل حرف بزنه فقط