به این فکر میکنم کهههه مهراس ۸ ماهشه منننن صدیقههه بی تجربه بلد نبود دستکش بچه رفیقشو بپوشونهههه یا بچه به شکم بود بلد نبودم بغل کنم منن چجوریییی ۸ ماهه از پس این اقا بر میام
بخدا برام عجیبه
اصلا قبل زایمان تاپینگ میزاشتم وای چجوری از پسش بر بیام برام بچه داری ترسناک و گنگ بود
ولی الان به یه دوستم که بچش دو ماهش نیست راهنمایی میدم خیلی عجیبه🤣
انگار این ۸ ماه خواب بود برام

دقیقا بخدا من نوزاد میدیدم میگفتم اینا چطوری بغل میگیرن الان پسرعموم نوزاد بغلش کردم نتونستم بگیرمش زود دادمش به زنعموم

منم سر دخترم‌ اینجوری بودم عزیزم ولی سر پسرم دیگه همه چیز روبلدیودم

ای خدا فندق 🥰
اره منم همینطور همیشه فکر میکنم چه خوب از پسش بر اومدم، از ده روزگیشم خودم میبرمش حموم و خیلی کارای دیگه که اونموقع فکر میکردم سخته رو میکنم راحت

منم برام سواله واقعا بچه اونقدری رو چجوری بلند میکردم.. منی که تا این سن بچه کوچیک ندیده بودم و بغل نکرده بودم.
وقتی بعد عمل اومدم تو بخش چنان همه چیز برام طبیعی بود که شبیه معجزه میومد. نه ترسی داشتم از بغل کردنش نه اکراه و وحشتی...درحالیکه اگه بچه یکی دیگه بود عمرا جرات میکردم بهش دست بزنم. انگار خدا غریزه مادری رو برامون همون لحظه فعال کرد. جوری بغلش میکردم انگار ۵ تا بچه بزرگ کردم قبلش😆

واقعا خیلی جالبه بعد زایمان آدم یجوری بلده انگار صدسال اینکارو کرده😅منکه تا قبل دنیا اومدن دیاکو حتی نوزادم بغل نکرده بودم میترسیدم صبر میکردم ۳ ۴ ماهه بشن بعد بغل کنم🤣اولین واخرین نوزادی که بغل کردم داداشمه که ۸ سال ازم کوچیکتره

مثل من قبل دخترم باورت میشه چندسالی بود نوزاد از نزدیک ندیده بودم اونم مثلا نوزاد بدو تولد تو چله واسه دخترمم هیشکی کمکم نبود خودم از پس همه چی براومدم خیلی حس قشنگیه کلا بری جلو یاد میگیری

راس میگیا🥲👍🏻

و این خیلی حس خوبیه
آدم ب خودش می‌باله🥰🫂