خواستم یه احساسی و به اشتراک بزارم برا مادر های جدیدی مثل خودم .از خودتون انتطار نداشته باشید که باید سریع بشید بهترین مادر مهربون ترین مادر ممکنه واقعا احساس زیادی بهش نداشته باشید جه تو بارداری چه وقتی به دنیا میاد این نقش خیلی نقش سنگین و پر مسئولیتی هستش باید به خودتون بدمتون روحتون زمان بدید که بپذیره آدم ها با هم فرق دارن یه سریا رو نبینید از همون اول میگن تا دیدیم چنان عشق عجیبی اومد برامون ممکنه باشه برا یه سریا اما اگر این حس نبود مقصر شما نیستیذ اگر بعضی وقت ها میخواید از بچتوم فرار کنید به معنای این نیس‌شما مادر بدی هستید اگر خسته شدید و دلتون برای اون آدم قبلی تنگ شده مقصر نیستید اکر صداش آزار دهندست به معنای این نیس شما بچتون و دوس ندارید اکر بعضی وقت ها فکر میکنید کاش بچه نمیاوردید تو روز های اول‌واقعا اژ بدی شما نیس ما وارد یه فاز جدید زندکی شدیم که بدنمون روحمون شرایط زندگی موقعیت اجتماعی استقلال رایطه زوجین رایطه با بقیه همه چی تغییر کرده خود پروسه زایمان به نسبت تجربه هر کسی ممکنه یه زخم باشه جدا از این نقش سنگین .خودتون و سرزنش نکنید مثل من واقعا به مرور زمان بهتر میشید فقط بایذ به خودمون روحمون جسممون و نوزادمون زمان بدیم .من تازه بعد گذشت ایم همه روز دارم میپذیریم و به بچم حس خوبی پیدا کردم درد ها تازه کمتر شده دارم سعی‌میکنم به شرایط جدید عادت کنم .قطعا خیلی ها تو این شرایط من هستن آدم ها شبیه هم نیستن من خیلییی این مدت خودم و سرزنش کردم مادر بدی هستم کو اون عشق مادرانه اما الان پذیرفتم که منم حق‌ دارم یهو زندکیم هزار درجه فرق کرد مسئولیتم هزار برابر شد و باز هزار درد روحی و جسمی بایذ مراقب یه نوزاد هم میبودم پس منم حق دارم با خودم مهربون تر رفتار کردم

عزیزم....
واقعا همینجوره،حتی تو سن دختر منم....
و واقعا برا هیچکی قابل درک نیست....
کدوم سمت مشهدی؟
اگر نزدیکم باشی،میتونم گاهی بیام برات نگهش دارم تایمی ک دخترم مهده،تو ام ب خودت برسی یکمی

چقدر قشنگ گفتی منم خیلی خودم رو سرزنش کردم ک چرا واقعا اون حسی ک همه ازش میگن رو ندارم
الان دارم کم کم به اون حسه مادرانه میرسم کم کم دارم شرایطم رو درک میکنم

اولش اینجاست

این صفحه رو امشب که خوندم خیلی بیشتر سعی کردم خودم رو درک کنم گفتم با شما هم به اشتراک بزارم مطمینم آدم های زیادی هستن این احساسات رو دارن اما به خاطر انتظارات زیاد جامعه از نقش مادر حتی فکر کردن بهش هم بهمون حس عذاب وجدان میدیم.دختر امروز خیلی با زن های گذشته فرق داره ….اگر هر حسی به این نقش‌ داریم حق داریم سخت بپذیریم هیچ کدوم از حسای بدمون به بچه و نقش مادر بودن مارو واقعا مادر بدی نمیکنه