سلام دوستان
مدتیه نمیدونم چم شده،زود عصبی میشم از کوره در میرم،حال و حوصله هیچی ندارم،جیغ بچه‌ها میگم مغزم سوراخ میکنه،کلافم
از صبح که از خواب بیدار میشم با بچه‌ها سرو کله میزنم تو آخرشب نه تفریحی نه جایی میتونم برم،جایی هم گاهی اوقات میرم انقدر هواسم به بچه‌هاس که خرابکاری نکنن انگار که اصلا نرفتم،خیلی دل نازکم شدم دوستدارم فقط بشینم گریه کنم،خستم،باهر کسی هم حرف میزنم میگه اشکال نداره بچه اینطوری تو به اعصابت مسلط باش هیچکی درکم‌نمیکنه.
خواستم اینجا درددل کنم خالی شم
شما چطور خودتونو آروم میکنید؟؟؟؟؟
فرزندپروری فرزندپروری فرزندپروری

سلام همدرد عزیز تو انسانی وبا شرابط ما کاملا عادیه حق داری گاهی خسته باشی کم بیاری
من دوتا پسر بچه رو تمام شب و روز کنارم دارم هیچ کسی اطرافم نیست ک ۵دیقه مراقبشون باشه
منم دیگه کنت لی رو عصابم ندارم ب سختی خودمو کنترل میکنی خصوصا شب نخوابیدناشون ،پسر بزرگم یکی درمیون میره دسشویی دو ومن دوساله درعذابم

واقعا حق داری خیلی سخته من خودم هم شرایطم همینه
هیچ جا نمی‌رم پسرم نزدیک سه سالشه دخترم هفت ماهشه تقریبا
به شدت صدای جیغ و دادشون بهمم میریزه
فکر کنم واقعا باید قرص استفاده کنیم

سلام عزیزم منم سه قلو دارم همه اینایی که شما داری و منم دارم خیلی اذیتاشون بیشتر شده و همه اینا بخاطر شوهر ه بی درک و فهم م هست خیلی تو مخمه خیلی اذیتم میکنه و این باعث میشه که کلا نابود میشم و با بچه هام بد رفتاری میکنم

فقط من درکت میکنم چون کشیدم بازم من دختر م ۴ سالش بود سلینو باردارشدم ولی تودیگه شیر ب شیره خیلی سختت بوده

عزیزدلم حق داری من رولنم روازدست دادم ماهان بیش حداذیت کن شده امشب مهمون داشتم وقتی رفتن نمیدونی ماهان دنبالشون چه غوغایی کرد وسط کوچه میگه یانرن یامنم برم اصلا وابدا حرف وتوضیح متوجه نمیشه تا ۱ ساعت فقط جیغ زده وگریه کرده هرچی بغلش میکنم بوسش میکنم دیدم فایده نداره گفتم بشین گریه کن واقعا توان ندارم قدرت تفکر تعقل تحمل وهرچیزی که با ت شروع میشه 😆روازدست دادم