مامانا من دیونه شدم 😭از دوس داشتن زیاد بچم رد دادم همش هرجا میخام بخابونمش میگم نکنه فلان چیز بیوفته روش نکنه مثلا ی چیزی کنده بسه پرت بشه رو بچم نکنه شب پتو بیوفته رو صورتش خفه شه دارم روانی میشم😭وای هنوز هیچی نشده غصه اینو میخورم چجور بفرستمش مدرسه اونجا نمیفهمم چیکار میکنه کی چجور باهاش رفتار میکنه خدایا چقد این مادر شدن شیرینو ترسناکه😭😭😭طبیعیه ب نظرتون یا من دیونه شدم😞

منم همینطوریم سر همین دوست داشتن و اهمیت زیاد هی دارم دخترم و این دکتر و اون دکتر میبرم اطرفیانمم همش بهم غر میزنن فقط داری بچه رو اذیت میکنی

مثل زندایی منی بچهاش بخاطر همین بشدت وابستن و اصلا مستقل نیستن

منم اینجوری بودم .لطفا زیاد تنها نباش .محیط شلوغ و پیش ادمایی که دوسشون داری نجاتت میده ازین افکار . فقط داری خودتو اذیت میکنی البته دست خودتم نیست غریزه ی مادریت هست برای قرنها انسان همین جور بوده .

عزبزم از زایمان سزارینت راضی بودی؟
بخیه هات خوب شدن؟؟

شیر خودت میدی بهش ؟

طبیعیه گلم منم همینطور بودم سر بچه اولم

دختر چقد انرژی منفی میدی به خودت
شیرمیدی بهش اونم استرسی میشه بعدا الان متوجه نمیشی
براش این الکرسی بخون بخواب
هیچی نمیشه بچه تو به خدا بسپار از خدا بزرگتر کسی نیس

عزیزم سعی کن فکرای منفی رو از خودت دور کنی از سرت بیار بیرون چون تو مراقبش هستی ونمیذاری واسش خدای نکرده اتفاقی بیوفته شبا مراقبشی پتو نیوفته رو صورتش خلاصه به خودت انرژی مثبت بده
تایه حدی عادیع عزیزم
من دختر دومم فردا روز اول مدرسشع میرع پیش دو تازه همین دیروز بود ک بدنیا اومده بود الان خانمی شده واسه خودش اینقد امشب گریه کردم با ذوق خوابید ک فردا زود بیدارشم وسایلشم آماده گذاشته رو مبل از لحظه لحظه ی بزرگ شدن دخترت استفاده کن و لذت ببر تا چشم بهم بزنی بزرگ میشن و دلتنگ روزایی ک بدنیا اومدن