تا حالا در حد مرگ از دست بچتون عصبی شید
من امروز ی همچین حسیو تجربه کردم
با اینکه خیلی دوسش دارم ولی دلم برا زندگی آروم و بی دغدغه ی قبلم‌ تنگ شده
من اصلا ظرفیت و تحمل شلوغ کاریای‌ بیش از حد بچرو ندارم نمیدونم شایدم من خیلی بچه بودم واسه مادر شدن🥲

البته که همه مادرا همچین حسی رو تجربه میکنن بلاخره خسته میشیم

اما ماهایی که خیلی سخت بچه دار شدیم قطعا صبر و حوصله بیشتری داریم و برا وجودشون بیشتر شکرگذاریم

همیشهههه

عزیز دلم درکت میکنم واقعا بعضی وقتها سخته ولی خداروشکر که تنشون سالمه
من پری روز بچم لیوان دستش بود داشت اب میخورد خورد زمین لیوان شکست بالای ابروشو برید صورتش پر خون شد یعنی اون لحظه دلم ترکید قلبم ترکید یهو صورتشو دیدم تا اومدیم بیمارستان گفتن باید بخیه بشه و عمل بشه چون جحم بریدگی یکم زیاد بود و بخایر اینکه بچه کوچولو بود بیهوش شد ولی بعدش تا شش هفت ساعت هوشیاریش پایین بود دنیا رو سرم داشت خراب میشد
قدر بچه هاتونو بدونید همین شیطونیاشون ی دنیا می ارزه

بله که کم میارم..حتی گاهی اوقات از مادر بودن متنفر شدم.از نقش مادری بدم اومد.احساس کردم دیگه دلم نمیخواد مادرباشم.اما بعدش یکم فاصله گرفتم و کمک گرفتم از بقیه و اروم شدم و دوباره با حال بهتر ادامه دادم

منم تحمل ندارم با اینکه مجردی خیلی دورم بچه بوده الان فقط دنبال سکوت و ارامشم که با بچه غیر ممکنه

فک‌‌کن‌تنها باشی میخوای چکار کنی لذت ببر از بزرگ شدن بچت😍
خیلیا‌همسن‌شما‌هستن‌مجردن‌بیکار ول میچرخن با این‌اون حرف میزنن خداروشکر سر خونه زندگیتی❤️
منم‌عصبی شدم الان دو روز‌میرم سرکار میگم خدایا چقد‌پیش بچم‌و خونه خوب بود قدر ندونستم 🥲

واقعا ربطی به بچگی نداره من ده سال ازت بزرگترم همینه وضعم چون نمیتونیم درست بخوابیم یا به کارامون برسیم عصبی میشیم ولی قبلشم چه گلی به سرمون زدیم وقتی تنها بودیم

اره فک کنم هممون اینجوری بشیم منم خیلی دلم سکوتو ارامشو میخواد راحت بکارام برسم بخودم برسم
ولی فک کن چقد بی انگیزه میشدیم حوصلمون سرمیرفت بنظرم باید برنامه ریزی کرد گاهی بیخیال کارا شد فقط لذت ببریم از وجود بچه ها...چون زمان خیلی زود میگذره زودی بزرگ میشن

اره خیلی بعضی وقتا انقد کم میارم ک میخام دیوونه بشم دلمم نمیاد چیزی بگم ولی چیکار کنیم انشاءالله بزرگ بشن خوشبخت و موفق بشم همه سختیا یادمون بره