کم مونده تیمارستانی بشم
رد دادم دیگه مغزم نمیکشه بخدا
انقد که اذیت میکنه
یعنی هر کس چند ساعت جای بچه من باشه میفهمه من چی میگم و چقد اذیتم
انقد جیغ زدم بخدا رگای مغزم پاره شد( دایه مهربان تر از مادر هم نشید بگید سر بچه جیغ نزن و فلان)

الان هم که از شیر گرفتمش دیگه بدتر
برا خوابش به شدت اذیتم میکنه از اول هم همین جوری بود همشم تقصیر شوهرمه که بد عادتش کرد دوست ندارم به تاب عادت کنه باز تو تاب بخابه چون جایی باشیم اصلا به هیچ عنوان یعنی از شدت خواب چشماش قرمز و باد هم بکنه نمیخابه فقط اذیت

همین بچه اگر پیش مدرشوهرت یا خواهرشوهرت بزاری میشه بهترین بچه دنیاااااا.
که به اونا نشون بده مادرم دروغ میگه من بچه خوبیم

حالا کاری به جیغ نداریم ولی مگه اوضاع با جیغ و داد سر بچه بهتر میشه؟ تازه اذیت بچه بیشتر میشه
باید دید مشکل چیه چرا اذیت میکنه حتما سرگرمی جالب و جذاب نداره...
یا بازی هایی که باهاش کنید و خوش بگذره نداره...یا حوصله اش سر رفته ‌‌..

عزیزم این که شوهرت خونه رو تاریک میکرده و محیط رو ساکت کار بدی نبوده اتفاقا روتین‌خواب بچه همینه
سعی کن رو ارامش خودت کار کن دمنوش ارامش بخور صبح و شب
به بچت زیر نظر پزشک شربت خواب یا ملاتونین بده
خونه رو برای خواب اماده کن خودتونم سرجاهاتون بخوابین خودتون بزنین خواب بالاخره یک ساعت دوساعت بشه خودش میخوابه صبح ها سعی کن زودتر از خواب بیدارش کن ظهر نخوابه یا حداقل یک ساعت دیر تر از ۴ عصر بیدار نشه کم کم روتینش درست میشه برای غذاهم سعی کن عادت گوشی رو از سرش بنداز

بنظرم سرش داد نزن بیشتر لج می‌کنه پسر منم همینجور وقتی سرش داد میزنم بیشتر لج میکنه

وووااااای من منتظرم از شیر بگیرم برم دکتر اعصاب،دیوونه شدم همش جیغ و نق و گریه

الان که از شیر گرفتم گاهی شبا انقد نق میزنه تا بخابه خودش یعضی شبا هم باز میگه تاب چیکار کنم دیگه😭😭😭😭😭