نمیدونم چرا یه چیزای خیلی کوچیک برای ادم ارزشمندمیشه من قبل ازدواجم تو یه فروشگاه کارمیکردم صاحب اونجا روز دختر به هممون گفت برین غرفه ماگ و ازاین لیوانا یکیو بردارین کادو من به شما من اینو برداشته بودم یعنی دقیقه ۱۴سال پیش پریده دیگ لبه هاش داغونه اما فقط تو این چایی به من میچسبه یکی میاد خونم باهمین برای خودم چایی میریزم خیلی دوسش دارم همسرم گیرداده بندازش پیله کرده به این میگه میریم یکی دیگ بخر این چیه من خیلی دوسش دارم ۱۳یا۱۴سال توهمین چایی میخورم تاحالاشده یه چیو خیلی دوس داشته باشین حتی یه چیزکوچیک

منم یه لیوان دارم از روز اول کاریم تا الان با من بوده بعد ۱۳سال دلم نمیاد عوضش کنم

چقد قشنگ🥹

منم یه لیوان دارم که تبلیغاتی هست
شیشه یخی هست
اندازه دوتا لیوان فرانسوی جا داره

وقتی پسرم دنیا اومد ،انقد تشنه ک میشد که توی این آب می‌خوردم،و فقط این بود که تشنگیمو رفع میکرد

الان ۸ سال گذشته و‌من هنوز توی اون آب میخورم .اصلا فقط اونه منو سیراب می‌کنه😜 یادآور روزای خوب مادرشدن و شیردهی هست

ننداز،نگه دار ولی قسمتای شکسته میتونن آلودگی نگه دارن و برای استفاده خیلی خوب نیست

چه خوب نگهش داشتی بعد این همه سال نشکسته
من یکی داشتم خیلی دوسش داشتم
شکست🥲

بله منم اینجوریم عادت میکنم به وسایل کهنم

عزیزمم
منم ی سری چیزامو ک واقن خیییلی دوستشون دارم شاید باورت نشه از بچگیم ینی کلاس دوم و سوم بودم
هنوز نگه داشتم
و هنوزم وقتی میبینمشون حس خوب اون موقع رو بهم میدن

چالوس هوا چطوره ؟دوشنبه می خوام بعد قرنی بیام اونورا اگه سیل نشه

میدونی چرا ؟چون خاطرات وحسای خوبت با اونه .من الان چندتا ماگ دارم ولی اون ماگ انگار بهم عشق تزریق میکرد

منم یه ماگ داشتم از ۱۸ سالگی تا ۳۰ سالگی🤣
منم وابستش بودم

ارزش معنوی داره برات دیگه ،شوهرت درک نمیکنه

آره میفهمم چی میگی دل کندن سخته ولی آدم زود باز عادت می‌کنه