دارم دیوونه میشم از دست دخترم صبح تا شب تو خونه حمالی کنم یه تشکر ک نمیکنن هیچ باید ب ساز هرکدومش هم برقصم ظهر اومده خونه دخترم میگه ک خانومم یه رمان سبز بسته ب دست راستم گم شده میگم خونه صورتی داریم بهت میدم گریه میکنه ک ن من فقط همونو میخام گفتم غروب میرم همون رنگو میخرم برات باز گریه گریه هی میگم بسه بخاطر یه رمان هی گریه نکن ب من مبگه برو بیرون بگرد پیداش کنم منم اعصابم خورد شد زدمش خیلی هم توقعیه وقتی دعواش میکنم یا میزنمش ب این راحتیا آشتی نمیکنه باهام نمیدونم چکارش کنم دیگه

بهتر بود باهاش همدردی میکردی تا اینکه راه حل بدی خیلی وقتا بچه ها دنبال حل مشکل نیستن دلشون میخواد درک بشن همین

عیب نداره شما هم خسته میشی حق داری کی از زندگی کی خبر داره اکثر خانمها دچار فکرو خیال و استرسیم ،دخترت کوچیکه خیلی چیزا بلد نیست اگ کلاس اوله که اصلا این سن اخلاقای خاص دارن و چون تازه بصورت جدی از خونه دور شدن کمی پرخاشگر میشن،هنوز دیر نیست امروز فردا ارومتر باش باهاش مدارا کن زبونش بفهم و با عمل نصیحت هرچیزی هدایتش کن،از اولاد توقع تشکر نیست چون تا خودشون صاحب مسئولیت نشن قدر نمیدونن و تشکر نمیکنن،باید خودتو و همسرت جلو چشمش اون چیزی که دوست دارید بشنویدو به هم بگید

عزیزم همه ی اینارو‌باید وقتی بچه تر بود یادش میدادی که الان اینجوری نباشه الانم دیر نشده میتونی درستش کنی

عزیزم حق داری ما این داستان ربان رو هفته پیش داشتیم و جالب اینجا بود خانومشونم داستان درست کرده بود پیغام داده بود چرا گم کرده و و چرا رنگ دیگه بسته اصن یه وضعی بود واسه ما . یه هفته درگیر بودیم . حالا باز شماگفتی میرم میخرم . من گفتم میخاستی گم نکنی مگه من گم کردم ... بنظرم بهش بگو دیگه بزرگ شدی باید کاری که می‌کنی عواقبشو هم پذیرا باشید . یواش یواش باید مسئولیت پذیری رو بهشون یاد بدیم

کاش نمیزدی .هیچی نمیگفتی خودش گریه هاشو میکرد اروم میشد

راه حل گریه فقط نادیده گرفتنه
فک کن اصلا نمیبینیش
وقتی میزنیش یا واکنش داری یعنی اون موفق شده توجهتو جلب کنه
گریه شده براش یه سلاح و امتیاز

من اگه پسرم بی وقفه گریه کنه و ببینم بهانه الکی میگیره دستشو میگیرم میبرمش تو اتاق اگه شب باشه برقو میزنم میگم هر زمان اروم شدی بیا بیرون حرف بزنیم درو میبندم میام میرم سراغ کارام