مامانا من خیلی ادمارو غربال کردم هیچ کس برام نمونده نگرانم انزوای من به بچم صدمه بزنه ازدیروز تصمیم گرفتم برم ومثل خودشون رفتارکنم ولی سخته....

منم همه رو گذاشتم کنار!!بنظرم اگه ضربه از انزوای من بهش وارد بشه بهتراز ضربه ای هستش که از رفت و آمد با آدمای منفی بهش وارد میشه

نمیدونم سمت شماچطوری هستن که کلارفت وآمدنمیکنی من خودم فقط هفته ای یکبارخونه ی مادرم میرم خواهرم وبچه هاش میان اونجااون هاهم انقدگیرمیدن به پسرم چون خیلی شیطونه پسرم اذیت میکنه اونجاهم تازگی هااعصابم نمیکشه ولی خب بخاطرمادرم میرم

والاهمسرمن بافامیل من رفت وآمدنداره یه مدت نمیزاشت منم برم انقدنرفتم کسی باهام رفت وآمدنمیکنه فوقشسالی یکباریه مناسبت پیش بیادمیرم چون دیگه کسی نمیادونمیره منم برم وبیام اون هانمیان منم دیگه خجالت میکشم نمیرم فامیل های خودشم اخلاقشون خوب نیست وهم راه دورهستن بریم همسرم اخلاقش تغییرمیکنه منم زیادنمیرم درحدمناسبت اونم شایدسالی یکی ودوبارخانواده ی من همسرم زیادرفت وآمدنداره هردفعه هم بریم انقدایرادمیگیره منم اعصابم نمیکشه نمیبرمش درحالی که خانواده ی خودش اخلاقشون خوب نیست اون هارونمیبینه منم ازحرصم تویه ساختمان هستیم باخانواده ی همسرم تاحدی حمایت مالی میکنن ولی چون همسرم قدرنشناسه وبه خانواده ی من اهمیت نمیده منم درماه یادوماه یکبارمیرم خونه پدرشوهرم اونم بحساب اینکه به هرحال یه جادستمون ومیگیرن پسرم الان دیگه یه جورشده دوست نداره ازخونه بزنه بیرون همش خونه است مهدهم نمیره خلاصه یه موقع دست مانیست مجبورمیشیم