قبول کنین بچه دوم رو زمانی که اولی هنوز درکی از این ماجرا نداره ب دنیا بیاریم
در حق اولی ظلم میشه

بچم داغونه تا میتونیم حتی قربون صدقه پسرم نمیریم
هیچی براش نمیخریم حتی لباس لازم داشت مخفیانه خریدیم نفهمه
ی اسباب بازی نخریدیم جتی ب کمد اضافه بشه ب اسم اون
باباش ب ندرت بغلش میکنه
ولی دخترم واقعا از این رو ب اون رو شده
گاهی کم میارم صدام میره بالا سریع جمعش میکنم ی جوری
ولی واقعا خستم پسرم ساعت یک میخوابه تا چهار از اون بیداره و اذیت تا خود نه ده صبح بعد میخوابه که تازه دخترم بیدار شده
دارم از هم میپاشم ولی بیشتر فکر بچم داغونم میکنه جیغ میزنه مارو میزنه
وسایلش رو پرت میکنه غذا نمیخوره
و کلی کار اعصاب خورد کن دیگه که قبلا نداشت
دعا کنین برام واقعا شرایطم سخته بچه ها

منظورم با شخص شما نیست
ولی اونایی ک سریع خودخواسته دوباره باردار میشن چه عجله ای دارین ؟ خب بزارین ی سه چهار سال دیگ ک اونیکی حداقل بر مهد
بااحترام البته

عزیزم این چیزایی که گفتی ربطی به بچه‌دوم‌نداره این اقتضای سنشونه یکی‌بیشتر داره یکی کمتر

عزیزم اصلا عذاب وجدان نداشته باش اینا اقتضای سنشونه و یهش دکترا و روانشناسها میگن دوسالگی وحشتناک ،دختر منم بهمن میشه ۳ سالش و دقیقا از دو سال و دوماهش این چالشا بشکل وحشتناکی شروع شد واقعا اشکم در میاورد کلی با روانپزشک و روانشناس ومشاوره کودک صحبت کردم تا تونستیم این چالشا رو مدیریت کنیم ،الان تقریبا یک ماهی هست ک خداروشکر گوش شیطون کر خیلییییییی فرق کرده ،لجبازیاش خیلی کمتر شده ،دیگ منه بدبخت و نمیزنه و جیگرم در نمیاره ، وسایلو پرت نمیکنه،واقعا خیلیییی خوشحالم ، با روانشناس صحبت میکردم میگفت تو این سن بچه ها میخان منم منم کنن و استقلال خودشون نشون بدن ، این بحران تو پسرا معمولا زودتر از دخترا شروع میشه و دیرترم تموم میشه از ۱۸ ماهگی استارت میخوره تا ۳ سالگی. وتنها راحش اینه ک مدارا کنید و سعی کنید عصبانی نشین و انتخابای محدود و چندتایی به بچه بدین ک بجه یکیشو انتخاب کنه اینجوری فک میکنه ک خودش انتخاب کرده و دیگ اینکه احساساتو بهشون بشناسونین دلیل این لجبازیا و خشمگین شدناشون اینه ک حسایی ک تجربه میکنن نمیشناسن و چون نمیتونن ارتباط بگیرن اینطوری خشمگین و عصبی و لجباز میشن

ولی اگر آدم رو خودش کار کنه و صبور باشه اگر هم پشت هم بیاره خیلی خوبه با هم بزرگ میشن و خیلی با هم تعامل دارن و خوی رشد میکنن

من دوتا فاصله سنی رو تجربه کردم دو سال و سه سال و نیم که دوسال الان با هم خیلی بازی میکنن و صمیمی شدن اون موقع خودم و بچه اول اذیت شدیم ولی سه سال و نیم عالی بود یعنی فاصله اش برای بچه ها عالی بود خیلی با هم جورن و اصلا حسادت نداشت دخترم به پسرم

دختر من داغون شد از لحاظ روحی
😭😭😭😭😭..
خیلی ضربه دید
واقعا میگن باید فاصله سنی باشه خوب گفتن

آماده کردن بچه قبلش هم بی تاثیر نیست.
من اولی دو سال و نه ماهه و معمولا با بچه خوبه ولی لجبازی هاش شروع شد که البته طبیعیت سن سه سال هم هست با اومدن نی نی جدید خودشو نشون داد، بیشتر دوست داره یه بهانه برای ناراحتی و بغل باباش رفتن پیدا کنه انگار یه مرز در ذهنش کشیده بغل مامان برای نی نی بغل بابا برای من، هنوز هم با باباش بیرون میرن اصرار داره بپوش با هم بریم بیرون.
دلم برای مظلومیتش میسوزه انگار بهش فشار میاد قبول کنه لجبازی نکنه خرابکاری نکنه.... یه مدت کنار اومدن زمان میبره که همش به ما بستگی داره فعلا که من خیلی خوب عمل نکردم متأسفانه.
((((هر سنی بیاری این مشکلات وجود داره ))))دختر خواهرم ۴ سال و سه ماهش بود پسرش اومد دختر لوسی نبود منطقی بود آروم بود ولی بازهم سر اسباب‌بازی یا دست نزدن های الکی و مکرر نی نی و ... مشکل داشتن به مامانش میگفت من کنار نی نی بخوابم حالا بیا بفهمون تو خواب خودتو میندازی روش.

اخ الهی بگردم چه شرایط. سختی خدا خودش همه چیو روبه راه کنه برات ،من بچه فامیلو بغل میکنم دخترم اینقدر منو میزنه اصلا پذیرش یه بچه دیگرو نداره

منم تو همین شرایطم... پسر کوچیکم ۸ ماهشه...
خیلی داره سخت میگذره.... خیلیییی...
ولی هیچ سختی به اندازه عذاب وجدانی که در حق پسر بزرگم دارم نیس...
نه میتونم ییرون ببرمش نه اون جوری که باید براش وقت نمیزارم...
قبل بارداریم که تازه تازه راه رفتن یاد گرفته بود هر روز میبردمش پارک، پیاده روی و.... کلی کیف میکرد...
یهو باردار شدم و حال بد بارداری و... دیگه نشده تنهایی جایی ببرمش...
فقط منتظرم کوچیکه یکمم بزرگ بشه تا بتونم با بزرگه برم بیرون... حسرتش مونده تو دلم که نمیتونیم دوتایی بریم بیرون... چون کوچیکه شیر خودمو میخوره...
خیلییییی شرایط سختیه. ولی حتما حکمتی داشته که یهویی و بدون اینکه خودمون بخواییم خدا یه فرشته دیگه بهمون داده...
خدا خودش کمکون کنه که بتونیم خوب از پسش بربیاییم و خوب بزرگشون کنیم🥲❤️

خیلی سخته ولی ما مامانا قوی تر از این حرفاییم
شماهم میتونی ایشالا این روزا رم میگذرونی بعد از چند سال دیگه راحت میشی
اگه کسیو داری حتما ازش کمک بگیر این روزا

بچه منم تنهاست مارو میزنه 🤣🤣🤣

عزیزم شرایط منم مث توعه.
خیلی سخته .منم از فکر و خیال داغون شده بودم.ولی تاپیکهای منو ببین.یکی بود ک بچش ۱۲ ساله بوده بازم همین اتفاق افتاده براش.
ب مروز هم خودت بهتر میشی هم دخترت
الان سن لجبازی بچه هاس.شاید اگه بچه دومی هم نبود حداقل ۶۰ درصد این رفتارا بود .فقط بچه دوم تشدیدش میکنه
به مروز بهتر میشه

من تازه برادرم بچه دار شده وقتی میرم خونه بابام اوناهم اونجا هستن چون بقیه بهش توجه میکنن کلا رفتارش عوض میشه دخترم
همش میگم اونایی ک الان بچه دومی رو آوردن چیکار میکنن

دقیقا جاری منم شرایطش مثل شماست
اونم تنهاست ،پدر و مادرش فوت کردن
تو شهر غریب
1پسر 3ساله با 1 پسر 1ساله داره
منکه میرم خونشون اعصابم بهم میریزه
خیلی بهم توصیه کردن دومی رو بیارم
گفتم عمرا نه خودم آمادگیشو دارم
نه به پسرم ظلم میکنم
واقعا خسته نباشی عزیزم 🥰

آره موافقم تازه به روحیه بچه هم ربط داره خواهرزاده منم با وجود ۴ سال اختلاف داغون شد

میگذره عزیزم صبور باش سختیش همین یکی دو ساله

🫠🥴بعد وفتی من اینو میگم بقیه جبهه میگیرن که نه باهم بزرگ میشن همبازی میشن
اینکه روان مادر نابود میشه اینکه یا باید محبت نکنی به بچه دوم یا بچه اول گوشه گیر میشه
شما که دیگه دنیااومده ایشالا بهترینا برات رقم بخوره ولی واقعا سخته!

ان شاالله بخیر میگذره زمان میبره قوی باش ،والا پسر منکه تنهاس بچه دومی نیومده مارو میزنه غذا نمیخوره،نگران نباش

دقیقا شبی ک داشتم کم کم ب بچه دوم فکر میکردم و دو دل بودم این تایپیکت نجاتم داد خواهر
خداقوت بهت ❤️

الهی🩷☹️ خدا بهت صبر بده عزیزم