لطفا بدون قضاوت فقط نظر بدید . من نمی‌دونم ب چ دلیلی بعد از بدنیا اومدن بچه انکار اون آدم قبل نیستم اصلا یه جور دیگه میشم استرس درونی دارم اصلا نمیتونم از این دوران بچه داری لذت ببرم اصلا دوست ندارم اینجور باشم ولی خب متاسفانه تغییر میکنم زودتر عصبی میشم و هیچکس هم درک نمیکنه توقعم زیاد میشه از دیگران . شما از حالت هاتون میگید

منم همینجوریم مخصوصا ب بچه اولم زیاد محبت نمیکنم بیشتر اوقات وقت براش ندارم وکلافم
خیلی ناراحتم بابت این موضوع

عادی عزیزم
من روز ۴ زایمانم بود چند روز پشته سر هم بعداظهرا فشارم میرفت ۱۵ نفسم بالا نمیومد دیگه تنهام نمیذاشتن هنوزم تنهام نمیزارن و بعد یک هفته خوب شدم

طبیعیه گلم... همه این حالت روحی طبیعیه. ی مدتیه میگذره بمرور.

اکثرا بعد زایمان تا زندگی رو روال بیوفته آدم همین فکرارو می‌کنه،میگذره درست میشه

منم همینم
من دخترم کولیک وحشتناک داشت
از ۸ شب تا ۱ شب زجه میزد
استرس و اضطراب گرفتم ی مدتی
نزدیک غروب میشد حالم بد میشد
از اون موقع تا الان از تنها بودن باهاش واهمه دارم
من همسرم دو روز یک بار ۲۴ ساعت نیست
اصلا دوست ندارم تنها بمونم این تایم رو
همش دنبال اینم برم پیش یکی یا کسی بیاد پیشم
با این که دخترم خوب شده ولی مونده هنوز روم
این بچه ها با ادم ی کارایی میکنن دیگه اون ادم سابق نمیشیم

فکر میکنم عادی باشه تازه زایمان کردید هورموناتون بهم ریختست افسردگی بعد زایمان هست بالاخره تاثیرداره