۱۸ پاسخ

من دخترم کلا جدا تو تخت مادر کنار تختمون میخوابه، بچه ها معمولا تا دوسالگی اضطراب جدایی دارن من از دوسالگی ب بعد اتاقش و جدا میکنم

وقتی از شیر گرفتمش اونوقت بنظرم بهتره وقتی صحبت کنه در حد جمله بنظرم الان زوده دوسالگی بهتره

بنظر من دوسالگی بهتره بچهارو جدا بخوابن

نلا اصلا بغل نمیاد ، از اول هم سر جای خودش میخوابید ، کنار تخت ما ، من خودم میارمش تو تخت کنار خودم و همسرمو اخراج کردم
بازم نلا در دورترین حالت میخوابه

الان خیلی زوده بچه تا دو‌سالگی نیاز شدید به مادر داره حتی وقتی خوابه بوی‌مادر و‌حس‌ میکنه و آرامش میگیره
بهتره۳سال به‌بعد خوابش جدا کنید که فهمیده‌تر باشه متوجه بشه
الان واقعن کوچولوعه‌اون حتی بلد نیست نیازشو‌ به زبون بیاره و حرف بزنه😶

عه چه جالب
ما هم یک هفته همین روال رو داریم
که نیکان توی تخت خودش بخوابه
البته خودمونم روی تشک توی اتاق اون میخوابیم
که اذیت نشه
ولی چه زود بزرگ شدن🥲♥️

عزیزم یلحظه میای پی وی

من از نه ماهگی شروع کردم جاش رو عوض کنم چند ساعتی جدا می‌خوابید اما بعدش دلم سوخت نتونستم دوست داشتم بغلم باشه ی تختخوابشو خریدیم گذاشتیم تو اتاقش الان همه باهم ی جا می‌خوابیم 🤣

ارع جدا باشه بهتره

من از ۳-۴سالگی میخوام جدا کنم

ما کلا از ۶ ماهگیش تو اتاق خودش میخابیم ب اتاقش عادت کرده ولی من یشب گزاشتم تو تختش تا صبح ۳ ۴ بار با گریه بیدار شد اون شب خیلی اذیت شدم بیخیالش شدم یکم دیگه بزرگ تر بشه 😑

منم دلم میخاس جداش کنم ولی اتاق خوابمون یدونس مجبورم پیش هم بخوابیم شوهرمم نمیاد رو زمین بخوابه میگه کمرم درد میگیره

تصویر

نمیدونم کی جرات کنم جدا کنم
دخترم خیلی وابستس بهم
طوری که شبا سرجاش میندازم بخوابه ، بازم بیدار میشه میاد بغلم میخوابه ، تنها خوابیدنی انگار احساس امنیت نمیکنه و همش دوس داره بچسبه بهم، اتاقشم کوچیکه هممون جا نمیشیم بریم اونجا بخوابیم نمیدونم چیکار کنم

پسر من جوری غلت میزنه که تو تخت جا کم میاره بیدار میشه بخاطرش رو زمین میخوابیم ولی خیلی دوست دارم تو تختش بخوابه

منکه کلا تختش کنار تخت خودمونه همیشه مستقل تو تخت خودش میخوابید الان یمدت برعکس شده بیدارمیشه میاد پیشم تو بغلم رو تخت خودمون هرکار میکنم سر جای خودش نمیخوابه 🫠

واسه شیر شب بیدار نمیشه؟
یا پستونکی نیست از دهنش بیوفته؟

لنا دیشب نصف شب هی دیدم داره تکون میخوره فهمیدم پوشکش داره اذیتش میکنه، فعلا تا ۲ سال من نمیتونم جاشو جدا کنم... البته الان من و شوهرم رو تخت میخوابیم لنا رو زمین

ایده خوبی بود منم همینکارو کنم

منم میخوام شروع کنم

سوال های مرتبط

مامان گـلِ ليـليـوم🪷 مامان گـلِ ليـليـوم🪷 ۲ سالگی
من از اول خیلی سعی داشتم که لی‌لی رو مستقل بار بیارم مثلا مستقل غذا بخوره، مستقل بخوابه، مستقل شیر بخوره(بدون اینکه کسی شیشه رو بگیره)، مستقل بازی کنه و کلا به کمک کسی برای کاراش احتیاج نداشته باشه!
شیر شبش رو چون شیرخشکی بود و تپلی بود شیرشب خوردن باعث می‌شد پرخوری کنه و اضافه وزن بگیره و شباام راحت نمیتونست بخوابه و نمیذاشت ماام بخوابیم پس دکترش بهم گفت که دوماهگی قطع کنم!
و خداروشکر تا صبح که از خواب پاشه و نیم ساعت بعدش که یکم سرحال میشه تازه جیش میکنه و لازم به تعویض نصفه شبی نیست🙌🏼
و لیلیان از روز اول تختش توی اتاق خواهرش بود و کلا توی اتاق ما نبوده یا زمانی که اتاق سرد بود دخترم رو مبل میخوابید لیلیان هم توی تختش کنار مبل توی تختش می‌خوابید و الان چون تختش کوچیک شده تشک میندازیم و زمین میخوابن دوتاشون اما دخترم دیشب تصمیم گرفت کم کم جای خوابش رو عوض کنه چون نصفه شب خیلی وول میخوره و آیلینم خیلی اذیت میشه و دیشب دوباره رفتن توی اتاقشون خوابیدن و لیلیان با شیر و عروسک و پتوش خودشو خوابوند و بعدم پستونک دادیم بهش که به جاش عادت کنه و راحت باشه و دورش بالشت گذاشتیم و حداقل دومتر با تخت آیلین الان فاصله داره جاش و امروزم تصمیم گرفتیم کلا اسباب بازی ایناشو ببریم توی اتاقش که یاد بگیره بشینه تنهایی بازی کنه و به اتاقم عادت کنه🥰
شماام اگه سوالی دارین بفرمایین❤️
مامان ⭐ دایـــان ⭐ مامان ⭐ دایـــان ⭐ ۲ سالگی
(خواب مستقل )

مامانای گل بعد از گذشت دقیقا یکماه ، اومدم تجربه‌مو از خواب مستقل دایان بگم

دوستای قدیم یادشونه که تا هشت ماهگی دایان شبا بدون دخالت من میخوابید ، ولی از هشت ماهگی تا ۱۱/۵ ماهگی به خاطر دندون خوابش به هم ریخت و توی بغل من یا باباش میخوابید که اذیت کننده بود واقعا
تصمیم گرفتم بذارم دوباره خودش بخوابه
شبا می‌برمش توی اتاق خودش ، روی زمین کنارش دراز میکشم ، لامپ خاموش و فقط چراغ خواب روشن
باهاش صحبت نمیکنم و یکم بازی میکنه میاد کنار من دراز میکشه و میخوابه
اوایل طول میکشید الان خیلی سریع خوابش میبره
بعد مه خوابش برد میذارمش. توی تختش و منم میرم اتاق خودمون

اگر بچتون شیر شب رو ترک کرده و اکر اضطراب جدایی نداره ، پیشنهاد میدم شما هم به خواب و اتاق مستقل از همین سن عادت بدین
اوایلش سخته ولی الان من واقعااااا راضیم
در اتاق خودمون و دایان هم تا صبح بازه و با کوچکترین صدایی من بیدار میشم

اکر اتاقاتون از هم دوره ، تخت بچه رو بیارین نزدیک اتاق خودتون ، فقط اینکه به محل مستقل عادت کنه

من فهمیدم خواب مستقل رو همه بچه ها میپذیرن به شرط صبوری کردن مادر پدر
ممکنه روزای اول حتی یکساعت هم بیشتر طول بکشه ولی کم کم عادت میکنن ، محیط خوابیدن فراهم بشه بالاخره تسلیم میشن

راستی دایان پستونکش رو هم دو هفته‌ ست کامل ترک کرده ، دیدم بیشتر بازی میکنه تا مکیدن ، منم بهش ندادم اونم سراغشو نگرفت 🥲🥲

🧿🧿
مامانا من تجربه خودمو گفتم ، لطفا با جمله ( خوشبحالت ) انرژی منفی به هم انتقال ندیم و بچه ها رو هم باهم مقایسه نکنیم 🙏🌱

( عکس قدیمی )
مامان دردونه مامان دردونه ۲ سالگی
من جای خواب پسرم رو جدا نمیکنم.
تو این یازده ماهی که من رسما مادر شدم (و شاید نه ماه قبلش) مهمترین تجربه ام که شاه کلید تجربه هام بوده اینه که به غریزه مادریم اعتماد کنم. اولین دلیلم برای این جدا نکردن هم اینه که واقعا ته دلم راضی نیستم به این کار.
من مدتهاست یه نوروساینتیست (عصب شناس) رو دنبال میکردم که خودشم سه تا بچه داشت و تمام توضیحاتی که در مورد روشهای بچه داری میگفت منطبق با سواد عصب شناسیش بود. خودشم تا سنین بالا با بچه هاش یه جا میخوابیده. اون میگه خوابیدن در کنار هم روی حس امینت و اعتماد خیلی اثرگذاره. همه پستانداران هم اینو میدونن بطور غریزی و اعمال میکنن. تنها موجودی که اصرار داره به جدا کردن جای خوابش انسانه‌. اخیرا یه روانشناس دیگه هم گفته تا ۷ سالگی ناخودآگاه بچه موقع خواب بیداره و تنها بودن یا نبودنشو حس میکنه و این روی عزت نفس و اعتمادبنفسش خیلی تاثیر داره.
۳. بچه ها مخصوصا تو سن کم نمیتونن حرف بزنن و اگه اتفاقی براشون بیفته، خواب بد ببینن، چیزی بشنون، نمیتونن توضیح بدن.
تو سنین ۳، ۴ سالگی هم تخیلشون داره شکل میگیره و حتی ممکنه دوست خیالی داشته باشن. ترس از تاریکی مال همین سنه و اگه من باشم دوست ندارم تنها باشم.
ما جای خوابمون رو به اتاق پسرم منتقل کردیم. اتاق خودمونم برای خلوت خودمونه. مطمئنم جدا کردن جای خوابشم سخت نیست، چون از اول تو اتاق خودش بوده و عادت کرده.
اگه جای بچم جدا باشه من خواب خوبی ندارم چون همش استرس دارم نکنه طوریش بشه در طول شب.
اگه حالتون با هم دیگه خوبه نگران این نباشید که شبیه دیگران نیستید