در مورد تاپیک قبل که در خصوص خواب هانا صحبت کرده بودم، بعد از خوندن کامنتاتون، از دیشب کارمو شروع کردم!

هرچقدر مقاومت کرد و غر زد، محل نذاشتم و شعر و داستان براش گفتم، تا پذیرفت که همونطور که نشستم، توی بغلم تکونش بدم و بخوابه و خداروشکر امروز صبح هم که بیدار شد و میخواست بخوابه، بازم نشسته خوابوندمش...
امیدوارم مجدد بهانه نگیره و مجبورم نکنه که راه برم و بخوابونمش...

در مورد اضطراب جدایی هم از هوش مصنوعی پرسیدم
گفت که سعی کن توی خونه، با فاصله ازش بشینی و هر چند وقت یکبار این فاصله رو زیاد کنی تا کم کم عادت کنه،
موقع خروج از اتاق یواشکی خارج نشی و حتما متوجه بشه که داری میری و باهاش خیلی دالی بازی کن و اگه یه وقتا نیاز داشت بیاد بغلت و گریه کرد، حتما بغلش کن و کنارش بشین و باهاش بازی کن تا بودنتو حس کنه و مجددا کم کم ازش فاصله بگیر و از این قبیل حرفا..

حالا دارم تلاشمو میکنم، بلکه این حالتش هم کم کم بهتر بشه

عزیزم یه پتویی چیزی پهت کن تا روش بازی کنه

خوبه عزیزم موفق باشی

پسرمنم تا باهاش راه نرم نمیخابه بخدا کمرنمونده برام
روپامم میخام بخابونم خودشو میندازه پایین
دخترشمام همینجوری بود؟

پسر منم کوچکتر ک بود باید راه می‌رفتیم ک بخوابه یه شب خیلی گریه کرد شوهرم گفت بده راه ببرم بخوابه گفتم نه بد عادت شده بزار خودم درستش میکنم
الان گاهی تو بغلم می‌خوابه گاهی هم دراز میکشم جفتش انقد بوسش میکنم می‌خوابه 😁😁