من هیچ دوستی ندارم حتی یدونه ..کلا تو خونه ام با پسرم..گاهی میرم خونه مامانم هیچ تفریحی ندارم شما چیکار میکنید حس میکنم دارم افسردگی میگیرم

والا من دوست دارم وقت ندارم ک برم خونه مامانم ک نگم برات حتی خونه مادرشوهرم و جاریام طبقه پایینمونن ولی وقت نمیکنم حتی اگ.وقت هم کنم باز نمیرم تو خونه خودم با بچم سرگرم میشم تلوزیون نگاه میکنم میدم اینستا بعد ب شدت آدم فیلم بازی هستم ار هیچ کدوم از فیلما و برنامه های تلوزیونی جا نمیمونم همه نگاه میکنم

منم هم چنین خونه مامانم هم با هزار بد بختی میرم زیاد نمیزاره

من چی بگم حتی خونه مامانمم نمیرم الان بیشتر از یک ماهه نرفتم دوست هم ندارم ک برم خونش

من دوست دارم ولی الان بچه وضع منم همینه چند ماهه دوستامو ندیدم، بچه کوچیک همینه دیگه دلم برای بیرون رفتن تنگ شده

منم واقعا هفته ای یبار میذم خونه مامانم همین سوهرمم یا سرکاره یا میره باشگاه یاهم سزش تو گوشیه

منم همینطور دیشب ب شوهرم میگفتم احساس میکنم غار نشینم هیچ ارتباطی با اجتماع ندارم حالا قراره از سر کار میاد بچه رو بگیره برم باشگاه اونم هنوز در حد حرفه

تازه خواهر من مامانم دوره اونجام نمیرم🥲💔

الان منم همینطورم
حس میکنم پیرزنم
شوهرم و دختر بزرگم صبح ها از خونه میرن بیرون سر کار و مدرسه
من همش با نوزاد تو خونه ام
خیلی حس بدی دارم

منم همینطور دوستم اصفهانه اینجا هیچ دوستی ندارم قبلاً هم تهران بودم دوستی نداشتم فقط دانشگاه میرفتم رفت و آمدی نداشتم با همکلاسی ها
فعلا هم که مرخصی تحصیلی ام بخاطر پسرم تا ترم بعد ببینیم چی میشه

منم همینطور سرگرم بچه داری و خیاطی شدم