۴ پاسخ

احسنت عزیزم منم از یک و سال و نیمگی پسرم کار میکنم الان تو فکر دکترا هستم ولی تو فکر بچه دومم اصلاااااا😭😭😭😭پسرم وحشتناک حرص میده

آفرین
من واقعا بهت افتخار میکنم 👌🏻

منم ۱۹ سالم بود پسرم به دنیا اومد قبلش همش میگفتم برم مدرکم و بگیرم واسه خیاطی نمیشد پسرم که اومد بعد دوسه ماه رفتم ثبت نام کردم با پسرم میرفتم کلاس بعد ۴ ماه مدرکم گرفتم واقعا اینکه میگن با بچه نمیشه بری بیرون نمیشه کار کنی نمیشه تفریح کنی الکیه من همه جا پسرم و می‌برم حتی سونو میرم میبرمش خرید میرم با خودم میبرم بعدشم یا میریم کافه یا میریم براش شیرینی میخرم چون خیلی دوس داره من با پسرم عشق میکنم

سلام شما کودکیاری خوندید؟

سوال های مرتبط

مامان ف جان🩵 مامان ف جان🩵 ۲ سالگی
سلام. تک فرزندی، بلی یا خیر؟
من خودم تکم، همیشه خانواده‌های شلوغ و اون رفت و آمدهاشون رو دوست داشتم. البته گاهی هم که روابطشون رو می‌دیدم، نظرم عوض میشد. برای خودم شاید اگر سنم کمتر بود (متولد ۶۴ام) یا شرایط بهتر بود، به فرزند دوم بیشتر فکر می‌کردم، نظرم ۹۸ درصد منفیه اما حرف‌های امروز دو تا از همکارانم من رو به فکر فرو برد. گفتن: تو تا همیشه نمی‌تونی بچه‌ات رو ساپورت کنی و کنارش باشی و اون تنها می‌مونه، بهتره حداقل دو تا باشن تا همدیگه رو داشته باشن. تو حتی اگر صد خودت رو بذاری باز هم بچه ممکنه احساس کمبود داشته باشه. بچه های الان با اینکه پدر و مادر سعی می‌کنن از نظر مالی و رفاهی بهترین چیزها رو براشون مهیا کنن، از نظر عاطفی احساس کمبود دارن. همه چیز بهترین وسایل نیست، بچه به اون زمانی که تو براش وقت میذاری و باهاش بازی می‌کنی بیشتر نیاز داره تا بهترین اسباب بازی و فلان. خودشون از اینکه خواهر و برادر دارن خیلییی خرسند بودن و گفتن مگه زمان ما همه چیز بود، مگه ما بزرگ نشدیم. گفتن درسته که دنیا پر از زشتی و پلیدیه ولی در کنارش قشنگی‌های زیادی هم داره. خلاصه که خیلی من رو دچار تردید کردن.