خیلی دلم گرفته💔 ما شهر غریبیم، تنهام، شوهرم تا از سرکار بیاد دیگه شبه همش من و این بچه تنهایمم، اصلا ناراحت خودم نیستم فقط دلم برای بچم میسوزه که هیچکس نیس باهاش حزف بزنه هیشکیو نمیبینه، هرشب میریم بیرون ولی بیرون چه فایده؟! هیچکس جز من باهاش بازی نمیکنه😔 همش فکر میکنم خب این بچه چجوری رشد اخلاقی اجتماعی کنه... توروخدا نیاین توصیه های الکی کنین... هرکار بگینن خودم براش می‌کنم اما هیچی تنهایی و پر نمیکنه😔

کجای اصفهانی گلم.. همینجا یکی دوتا دوست پیداکن صبحا بچه هاتونو ببرید باهم پارک

منم همینطور
اصلا لعضی شبا بیرونم نمیریم چون همسرم خستس
باور میکنی امشب الکی الکی فقط گریه میکردم .‌هستن داداشم و خانواده همسرم . اما بازم‌حس میکنم جایی رو ندارم برم. بیرون میرم میگم چ فایده‌ی داره باز میایم تو چهار دیواری .😭 باور کن از بست گریه کردم نایی نمونده واسم نمیدونم چمه واقعا . غریبی سخته خیلی سخته 💔. چه شبایی که از غم‌ناراحتی واسه خیلی ها صب نمیشه💔

منم دقیقا توشرایط شمام ...چه میشه کرد بعد از بچه دار شدن تازه ادم میفهمه غربت ینی چی

شبا ببرش پارک هایی که بچه ها توش بازی میکنن شهر بازی چیزی حداقل نگاهشون کنه
یا دوستای شوهرت اگر بچه دارن گاهی ببرش اونجا
خانه شادی ها هم بچه کوچیک دارن ببرش

منم مثل شمام و این خییییلی بده 😔

ما هم همینطوریم باز خوبه تو بیرون میری من شوهرم هیچ جا نمیبره خودمم نمی‌رم چند ماه یه بار بریم شهرمون بچم آدم می بینع امروز رفتم آرایشگاه بیچاره بچه انقد خوشحال شده چهار تا آدم دیده باهاشون بازی میکرد شوهرم حتی با دخترم بازی نمیکنه میخابع پا میشه می‌ره سرکار هر روز همین ماجرت

وااایییی به این درد دچارم لعنت به بی کسی و غریبی

منم همین طور

کجایی منم اصفهانم؟

عزیزم بعد از ظهر ها برو با کالسکه پارک نزدیک خونتون، هم تو روحیه ی خودت اثر داره هم بچه

درک میکنم چون منم حال شما رو دارم و اینجا تنهام 🥲

تو همون شهری که هستی رفیق خوب پیدا کن که بچه داشته باشه با هم رفت و آمد کنیپ

عزیزم وضعیت من و بچم هم همینه با این تفاوت که ما حتی شب ها هم بیرون نمیریم چون شوهرم خستس