از وقتی بچه دار شدم علاقه ام به شوهرم خیییلی کمتر شده
محبت و دلسوزی امم نسبت بهش کمتر شده
چون میبینم از یه بچه رفتار باهاش سخت تره، اونو جدا باید تربیت کنم ک اصلا تاثیر نداره
خیلی خستم دلم میخواست یه تکیه گاه باشه برام نه یه بچه ی دیگه کنار دو فرزندم 😭🥲

مردا هیچ وقت بزرگ نمیشن غد یه دنده بی احساس 🥲

وقتی بچم گریه میکنه اینم عوض این که بیاد کمکم شروع به قر زدن میکنه😭

منم همش دلم یه تکیه گاه میخواد دوس دارم شب با خیال راحت بخوابم فکرو خیال نداشته باشم بگم شوهرم هس مشکلی باشه درستش میکنه ،ولی یکی نیس گندای شوهرو جم کنه از بس نصیحتش کردم خسته شدم،

برید مشاوره. بچه باید نقطه اتصال زن و شوهر شه حتی ارتباط قوی تر کنه نه فاصله بندازه
بزرگتر شه بچه این فاصله و رفتارا بدتر میشه

برید مشاوره

در صورتی ک خیلی دوسش داشتم البته الانم دارم اما خب کمتر شده

اره اصلا تکیه گاه نیستن متاسفانه باید اونارو هم راضی نگه داشت حالا😰😰😰😰

منم انگار علاقم کم شده و بقول شما دلسوزیم کم شده