کارم شده خوندن تاپیکای اونایی که با من باردار بودن
میان درباره مشکلات بچه‌هاشون سوال میپرسن من حسرت میخورم. اشک می‌ریزم غصه میخورم دلم خون میشه. منم باید اینجور تاپیکایی میذاشتم نه این چیزای غمگین. حتی خودمم دیگه روم نمیشه بیام اینجا ناله کنم. بچه‌ها حالم اصلا خوب نیست. دلم نمی‌خواد ناشکری کنم به هیچ عنوان. خدا رو شکر بابت تن سالم خودم و خانوادم. ولی دعا کنید خدا منم ببره پیش دخترم. هیچکس این تنهاییامو نمی‌بینه. همه خنده‌هامو می‌بینن. خونم سوت و کوره. الان باید صدای بچم توش می‌بود که نیست.

شاید یه ذره خیلی کوچیک از غمتو درک کنم🥲
منم بعد سقطم همین بودم شاید خیلی کوچیک بود اما اون دو ماه من دلبستم بهش و بعد ایست قلبی تا سه ماه بعدش که باردار شدم براش گریه میکردم
تو که حق داری قربونت بشم نه ماه تو دلت بود
صدای قلبش گوش دادی
تکوناش و حس کردی
برای لباس خریدی
اوردیش به این دنیا
حق داری هر چقدر گریه کنی عذا داری کنی برای بچه ای که از دستت دادی
اما بعد یه تایمی باید سرپا بشی به خاطر همسرت به خاطر بچه ای که قراره بیاد و مامانش بشی

نمیخام بازم بگم ناشکری... چون واقعا حرفات حقه و الان ناراحت ترینی...آدم الان هرچی بهت بگه انگار داره شعار میده... گریه کن ...قرار نیست بریزی تو خودت .. تو دوباره مادر میشی تا عید مادر میشی قول میدم بهت .. از ته دل دعات میکنم سال جدید رو با تو دلیت شروع کنی... خدا خیلی بزرگه قشنگم🤍🤍🤍

این برنامه را پاک کن تا افسردگی نگرفتی ،قسمتت باشه خدا بهت می ده

عزیزم شما ۱۹ سالته هنوز ۲۰ سال دیگه فرصت داری برای مادر شدن چرا انقدر ناامیدی خدا بزرگه انشالله به زودی خونتون با صدای بچه پر بشه

وای منم مخصوصا الان درحال زایمانن