پسرم همش بهونه جیغ گریه داره امروزبهونه میگرفت یه باربغلش کردم یه کیک دادم دستش دیدم خرابش کرددوبارکیک بهش دادم لهش کردشروع کردجیغ زدن دوباره اشاره به درکابینت کردبهش کیک بدم دیگه عصبی شدم رفتم تواتاق اونم یسره جیغ دادگفتم تامیتونی ادامه بده ۵دقیقه بی تفاوت دروبازکردم دیدم آروم شداومدبوسم کردواقعادیگه نمیدونم چه رفتاری کنم باهاش نازشومیخرم همون لحظه بدترمیشه الانم اصلادادنزدم سرش فقط محلش ندادم شمارفتارتون چطوری برای گریه بهونه های بچتون بگیدبرای ماهم کاربردی باشه

پسر منم اینطوریه ...منم اصلا محل نمی‌دم .
اینقدر جیغ و داد می‌کنه خودش پرت می‌کنه اینور و اونور ..بعدش که خودش آروم میشه میاد پیشم میشینه صورتمو میگیره سمت خودش بوس می‌کنه 🤕🤕🥴🥴

منم همه راها رو امتحان کردم ولی بی توجهی بهترین راهه

خیلی اوقات همین بی توجهی بهترین راهه
چون اگر یاد بگیرن با جیغ به خواسته هاشون برسم دردسره

روانیم کرده دیروز کلا داد زدم با روی خوش با داد،وای چرا انقدر گریه میکنن