از صبح عصبیم هیچ آروم نشدم پسرم خیلی اذیت میکنه هیچی سرجاش نیس همه کارا خودم یکم از پیشم نمیره پیش پدرش هم نمیره رو اعصابم راه میره نمیخام ناشکری کنم ولی حس میکنم نیاز دارم یکم ازش دور باشم خیلی بد اخلاقی میکنم باهاش بهونه علکی نمیزاره یکم دراز بکشم یکم غذا بخورم بی دردسر داغونم کی این بزرگ بشه مریض شدم از دستش از صبح بیداره نمیخابه بچه ها شما هم اینطورن

منم همینطورم ولی صبر صبر صبر… بخدا یه روزی برای همین خرابکارایی و سن و سالشون دلمون تنگ میشه🥲

به نظرم سن سه سالگی سخت ترین سن باشه چون منم پسرم همین طوره واقعا خسته میشه آدم من تا میشینم چایی بخورم بلند میشه به خرابکاری

منم همینطور خاهر من دوتا دارم الهی شکر راضیم ولی روزی سه بار جارو میزنم و روزی ده بار وسیله جم میکنم

یه جوری دست و کتف و گردنم درد میکنه ک بادکش کردم دردش بخوابه بتونم بخوابم،انقدر خسته ی روحی و جسمیم ک جون ندارم حرف بزنم ،من بدتر از تو