من ۱۷ روزه زایمان کردم ، شرایط خونه مامانم جوری بود که مجبور شدم زود بیام‌خونمون ، اولا هم بخاطر شرتیط بچم مدام سرپا بودم ، از دیروز هر کی منو میبینه سرزنشم میکنه که تو زائو هستی چرا کار میکنی. ، چرا فلان کارو میکنی بعدا عوارض داره برات، کمر خودمم داره میشکنه قبول دارم ولی شوهرم فقط در حد شام وناهار گذاشتن کمک میکنه ، یه زن داداشم خوبه کمکاش ولی اون یکی وقتی میاد کمکم فقط بچه رو میخواد بغل بگیره از من ، هیچ کمک اونجوری بهم نمیکنه ، وقتی میاد میبینه پا میشم جا پهن میکنم، جمع میکنم ، ظرف ولباسو ... میگه بچه رو من نگه دارم تو کار کن ...

برو خداتو شکر کن ن داداش دارم ن جاری هیچی یذخواهر ۱۲ساله دارم و شوهرمم تک فرزند مادرشوهرم گاها پسربزرگمو میبره مادرمم دیر ب دیر میاد ک کاردارم دوتا بچه شیر به شیر پانزده ماهه و دوماهه از صب تاشب بشورو بساب تو دوسال دوتا سزارین بخیم هنوز خوب نشده تیرمیکشه خیلی وقتا بچه اولممشلوغ فقط میریزه میشکنه میپاشه زمین غذارو فلانو هرروز جارو میکشم دیگه برو خداتو شکر کن کمک دستتن بازیکم من اونم ندارم

من سر۵روز خودم کارامو میکردم اگ طبیعی زایمان کردی ک دیگ روز اولم سرپایی چیزی نیست ک اگ سزارینی باید استراحت کنی

منم کسی رو جز خدا ندارم مادر بیمارستان بستریه مریضه همش خودم کارام انجام میدم الان کمر درد شدید سر دردخیلی شدید اصلا احوالم نرمال نیس فشارم بالاس ولی بازم خدارو شکر دیگه چارییی نیست خواهر🥲💔

بعد من سزارین شدن سر هفت روز مامانم من و گزاشت و رفت هرشبم مهمان میاد از فامیلا شوهرم خودشون غذا درست میکنن و میخورن و جمع میکنن میرن ولی وسیله هام همه گم شده جابه جا شده الان هیچی از خونه ام نمی‌فهمم یعنی از روز اول هرشب مهمان داشتیم دیگ خسته شدم

جارو برقی نزن چیز سنگین بلند نکن خیلی سرپا نمون
ولی کارات بکن از کسی توقع نکن کسی نخارد پشت من جز ناخن انگشت من

دختر نکن من حالا خوب استراحت کردم بند بند وجودم درد می‌کنه

۱۷ روزه دیگه کارات بکن عزیزم