‼️فرزندتان را با هیچ کس مقایسه نکنید.

یکی از بدترین کارهای ممکن این است که آثار خلاقانه او را با خواهر یا برادر یا دوستانش مقایسه کنید و به او سرکوفت بزنید.

هیچ گاه از جملاتی مانند «تو هیچ وقت نمی توانی مثل خواهرت داستان های خوبی تعریف کنی» یا «چرا سعی نمی کنی مثل برادرت نقاشی های زیبایی بکشی؟» استفاده نکنید. این کار به معنای واقعی خلاقیت را در وجود کودکان نابود میکنید
😔 تأثیرات منفی والدین عصبانی بر کودکان 💔

🔺کاهش اعتماد به نفس: احساس ناتوانی و بی‌ارزشی.
🔺ترس و اضطراب: ایجاد حس ناامنی و اضطراب دائمی.
🔺مشکلات روابط: ناتوانی در ایجاد روابط سالم در آینده.
🔺پرخاشگری: الگوبرداری از رفتارهای تند.
🔺اختلال در رشد احساسی: عدم توانایی در مدیریت احساسات.
🔺احساس گناه: مقصر دانستن خود.
🔺خطر افسردگی: زمینه‌سازی برای افسردگی.
🔺ناتوانی در حل مسئله: عدم یادگیری روش‌های سالم.

---------------------------------------

۰ پاسخ

سوال های مرتبط

مامان پسرگلم مامان پسرگلم ۲ سالگی
مامان 🌹رز مامان 🌹رز ۱۷ ماهگی
در ادامه مطلب قبل
سلطه گری از طریق قضاوت تربیتی
گاهی در جمع‌ها، رفتارهایی دیده می‌شود که در آن، فرد با استفاده از تمسخر یا نقدِ سبکِ زندگیِ یک مادر (مثلاً به دلیل ریلکس بودن یا مشارکتِ همسر در تربیت فرزند)، سعی می‌کند او را دچار "اضطرابِ ناکافی بودن" کند. اما از نظر علمی، این رفتارها ریشه در "ناامنیِ اجتماعی" دارد و نه در "دانشِ تربیتی".
‌
دو نکته بسیار مهم در این زمینه وجود دارد:
۱. ایزولاسیون در برابر تاب‌آوری: محدود کردنِ کودک در محیط‌های کاملاً کنترل‌شده برای جلوگیری از استرس، در بلندمدت می‌تواند منجر به کاهش "مهارت‌های تطبیقی" او شود. مادری که با چالش‌های محیطی روبرو می‌شود، در واقع در حال تقویتِ سیستم عصبی و اجتماعی فرزندش است.
۲. مدلِ مشارکت‌جویانه در خانواده: برخلاف تصورهای سنتی، مشارکتِ فعالِ پدر در مراقبت از کودک، نه تنها باعث ضعیف شدنِ مادر نمی‌شود، بلکه باعث سلامتِ روانِ کلِ خانواده و ایجادِ الگویی سالم برای کودک می‌گردد.
‌
بنابراین، اگر مادری را می‌بینیم که با آرامش و بدونِ اضطراب، در میانِ چالش‌ها زندگی می‌کند، او بی‌خیال نیست؛ او در حالِ تمرینِ "مدیریتِ بحران" و "تجربه‌گرایی" است که بالاترین سطحِ سلامتِ روان را می‌طلبد. 🙏»

این برخوردها در روانشناسی، اغلب نشان‌دهنده یک پدیده است: **"انتقالِ ناامنیِ شخصی از طریق قضاوتِ دیگران"**. وقتی کسی سعی می‌کند با تحقیر کردنِ نقشِ مادریِ دیگری، احساسِ برتری کند، در واقع دارد ناامنیِ درونیِ خودش را فریاد می‌زند. او می‌خواهد با "محدود کردنِ" دیگران، احساسِ "کنترل" پیدا کند.
کانال بله rosemom
#فرزندپروری شیر خشک شیر خشک نوزاد نوزاد رفلاکس فرزند پروری
مامان امیرحسین مامان امیرحسین ۲ سالگی
کودکان لجباز می‌توانند چالش‌برانگیز باشند، اما با صبر و استفاده از راهکارهای مناسب، می‌توان این رفتارها را مدیریت کرد و حتی به سمت رفتارهای مثبت هدایت نمود. لجبازی در کودکان معمولاً نشانه‌ای از تلاش برای استقلال، جلب توجه، یا ابراز نارضایتی است.

در اینجا چند راهکار عملی برای تربیت کودکان لجباز آورده شده است:

۱. علت لجبازی را درک کنید:

سن کودک: در سنین نوپایی (حدود ۲-۳ سالگی) و اوایل کودکی، لجبازی بخشی طبیعی از رشد برای اثبات استقلال است. نیازهای برآورده نشده: آیا کودک گرسنه، خسته، یا احساس بی‌توجهی می‌کند؟ گاهی لجبازی راهی برای بیان این نیازهاست. تلاش برای کنترل: کودک ممکن است احساس کند کنترل کمی بر زندگی خود دارد و لجبازی تنها راه او برای اعمال قدرت است. جلب توجه: حتی توجه منفی (مثل سرزنش) هم برای برخی کودکان بهتر از بی‌توجهی کامل است.

۲. انتخاب‌های محدود و معنادار ارائه دهید:

به جای گفتن “الان باید لباس بپوشی”، بگویید: “دوست داری کدام لباس را بپوشی؟ این پیراهن آبی یا این تی‌شرت راه راه؟” این کار به کودک احساس کنترل می‌دهد، در حالی که شما همچنان در چارچوب مورد نظرتان تصمیم‌گیری می‌کنید.

۳. از زبان بدن و لحن صدای مناسب استفاده کنید:

آرامش: سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید. فریاد زدن یا عصبانیت، لجبازی کودک را تشدید می‌کند. تماس چشمی: وقتی با کودک صحبت می‌کنید، هم‌سطح او شوید و ارتباط چشمی برقرار کنید. لحن قاطع اما مهربان: لحنی که هم اقتدار شما را نشان دهد و هم صمیمیت را حفظ کند.
مامان پسرگلم مامان پسرگلم ۲ سالگی