سلام مامانا یه مشورت میخاستم خیلی خیلی خستم ازهمه لحاظ پسرم به شدت خیلی اذیت میکنه همش بهم میچسبه با اسباب بازی بازی نمیکنه فقد هرجا میرم سمت منه اگه من بشینم پیشم میشینه اگه چن ساعت توخونه راه برم همش تو دست پامه خسته نمیشه همشم تنهاست غروبا دوساعت میبرمش بیرون ولی همش توخونه حوصلش سرمیره فقددوست داره به منوباباش بچسبه اذیت کنه کرم بریزه شوهرم هی دعواش میکنه بدتر میکنه خیلی روحیم داغونه بچم قشنگم حرف نمیزنه دلم خوش باشه حالیم شه چی دلش میخاد چکار کنم چطوری سرگرمش کنم مغزم دیگه ردداده

ربطي ب حرف زدن نداره كلن دوره خيلي سختيه خيلييييي منم راه ميرم ميترسم همش بخورم ب دخترم بخوره زمين در اين حد ميچسبه ب من راه ميره

بنظرم باباش باید رابطشو باهاش ترمیم کنه محبتشو بیشتر کنه و زمانیکه میاد خونه دیگه دراختیار بچه باشه ببین چطور دست از سر تو برمیداره یه نفسی میکشی .من تا چندناه پیش همین حال بودم اما انقدر شوهرم تلاش کرد دل به دلش داد همبازیش شد حتی یه تو بهش نکفته این همه مدت تا حسابی دل بچه رو‌بدست اورد.الان شوهرم دروباز کنه بیاد تو دیک من راحتم

پسر من که کامل حرف میزنه دردشو نمیگه
ساید کمخونی داره عزیزم دکتر بردیش

دختر منم همش چسب منه

عزیزم چرا نمیبریش مهد
جاهایی که بچهای هم سن خودش باشن بازی کنن باهم دیگه بعدشم اگه میدونی کلمات محدودی میگه ببرش گفتار درمانی
بچه های الان ماشالله همه پرانرژی هستن من پسر خودمم همینجوره یجا بند نمیشه ماشالله بااینکه دوستان میگن بیشتر بخاطر اپارتمان نشینیه ولی پسر من توی خونه ویلایی توی خیاط بزرگ بازی میکنه ولی بازم غیر قابل کنترله

شاید باورت نشه ولی همین الان دلم می خواد فقط گریه کنم از دست دخترم دیگه رد دادم نه یه دل خوشی دارم نه مامانم پیشم که بگم یه ساعت می رم خونه مامانم اینا نه جایی می رم فقط یا بشور بپز اخرشم باید به شوهر جواب پس بدی چرا این کار کردی را اون کارو نکردی دریغ از یه مسافرت بردن خستم به خدا خستم خدایا خودت بهم حوصله توان بده

بچه های ما هم همینطورن چون تو اپارتمان تخلیه نمیشه انرژیشون

چاره ای نیست همه بچه ها همینن،تنها و اپارتمان،بدون حیاط
همش چسبیدن بهمون