اولاش که زایمان کرده بودم شوهرم اصرار داشت که تو و دخترمون روی تخت بخوابید من توی پذیرایی
بعد دیدم اینطوری خیلی فاصله میگیریم
الکی بهونه آوردم که بچه میچرخه میترسم بیوفته از تخت
هممون اومدم توی پذیرایی خوابیدیم و شوهرم جا هامونو با نیم متر فاصله انداخته

ولی من و همسرم از وقتی که دلینم بدنیا اومده با اینکه صبح میره اداره و بدظهرم نمایشگاس شبا تا هر تایمی دلین جونم بیدار باشه پیشمون میشینه و کمک میکنه برای خابم پیش هم میخابیم ۳تامون ولی خب حق دارن مردا بخان بخابن چون سرکار میرن سختشون

ما الان ۲ ساله جاهامون فاصله میندازیم بچه شبا گریه میکنه دختر اولم ۱۷ ماهشه کلا با بچه سخته

شوهر منم میره سرکار صبح زود ولی دخترم بی تابی میکنه نمیره پذیرایی بخوابه میگه نه تنها نباشیم ولی اینم بگم خوابش سنگینه بخوابه دیگه با هیچ صدایی بیدار نمیشه

منم الان از وقتی لنا دنیا اومده نوبتی یکی رو تخت میخوابه تا مراقب لنا باشه و شیر شب بده یکی پذیرایی. اونی که پذیرایی می‌خوابه راحته، الان من پذیراییم قرار بود راحت بخوابم ولی بیدارم و شوهرم راحت خوابیده. شیر شبم خودم دارم میدم😂

شاید خسته اس میخواد راحت بخوابه منم شوهرم چون صبح میخواد بره سرکار اون تو حال می‌خوابه
بالاخره بچه نمبخابه گریه می‌کنه اینا