قبلا گفتم که این دختر اصلا با تخت خودش میونه ی خوبی نداره. منم تا الان هرکار کردم بند نشد اذیت بود دیگه ول کردم گذاشتمش توی تخت خودمون تاااا پریشب، یه غلطی کردم دیدم خوابش عمیقه گذاشتم توی تخت خودش( کنار مادره) نیم ساعت بعدش بیدار شد و وای وای از اون لحظه تا الان لحن گریه‌هاشم فرق کرده، انگار قهر کرده، اصلا مثل قبل نیست، گریه هاش و بهونه گیری هاش خیلی متفاوت شده، همش باید بغل باشه محکم بچسبه به خودک دستشم می‌ذاره روی پوست بدنم زیر یقه لباس. خودم بچمو اذیت کردم😔

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط