دخترم خیلی اذیت میکنه خیلی یعنی. ب مرز دیونگی میرسونه منو. انگار از قصد میکنه اصلا اروم قرار نداره لج میکنه الکی جیغ میزنه. کافیه ی چیز بهش بگی سریع ب چ س ش بر میخوره. گریه میکنه جیغای بی مورد خرابکاری بهانه گیری میکنه بهانشو میگیرم بازم اخرش گریس. ک مثلا من حرفشو نمیفهمم یعنی دوسدارم اون لحظه بکوبمش ب دیوار. دیشب ک مهمونی بودیم وای سفررو ترکوند ب منم نگاه نمیکرد انگار ترشی مینداخت. سبزی هارو بر میداشت پرت گیلی گیلی میکرد رو سر بابام. ترباشو ب زور میزاشت دهن داداشم ب زور گوشت میکرد تو دهن داداشم بعد ی مشت بزنج بر میزاشت دهن خودش شوهرم ک هیجی نمیتونس بگه بابام گفت کار بهش نداشته باشید اینجا ازاده رفتین خونتون هرکار خاستیت بکنید وای ک خیلی خره این بچه کسی بچش این جوری هست. بگید تنها نیستم ک روانی میشم

عین پسرمن

واسه تویدونس واسه من دوتاس😫
الگوش هم خواهرشه این جیغ میزنه این یکی میزنه یدفعه همو میزنن
من فقط داد میزنم کل محل صدامو میشنون

پسر منم

خدا صبرت بده دختر

چه اتفاق جالب غم انگیزی تاپیک امشب منم دقیقا همین محتواست

پسرررر من

عیب نداره آموزش پرورش گفته درآینده بچه ها از۴سالگی بایدبرن مدرسه ۲سال دیگه میره مدرسه

من تجربه خودمو بگم یه مدت دیگه دخترم بزرگ تر شده بود کمتر بهش توجه میکردم و زیاد تو گوشی بودم و بشدت دخترم جیغ لج گریه .... اما وقتی گوشی رو کنترل کردم خداروشکر آروم تر شده
البته بگم باید کارهای بد هم تو خونه خودتون تذکر بگیره که بفهمه بده البته که یه روزهایی من هم به مرز جنون میرسم

عین دخترم یعنی روانی شدم