مامانا امروز اینقدر بچم اذیتم کرد نشستم گریه کردم کاش هیچ وقت ازدواج نمی کردم کاش بچه دار نمیشدم شوهرم از صبح میره سرکار شب میاد بعدش هم میخوابه حس می کنم زندانی هستم هیچ کسم بهم سر نمیزنه از همون اول بارداری سختی کشیدم تا الان از بس گریه کردم قلبم تیر کشید حتی هیچ کس ندارم درد دل کنم دلم میخواد طلاق بگیرم

من واقعا بعضی شبا میگم کاش بیدار نشم از بس خستم از همه چی و به هیچی نمیرسم

منم تو همین شرایطم دارم منفجر میشم عاشق بچمم ولی از مادری و مسیولیتش خستم با دست شکسته و اسباب کشی و تنهایی دارم دیوونه میشم فقط دلم میخواد خودمو بردارم و برم یجایی که هیچکس و نبینم🥲

ببین چه خوب یا بد شرایط مون تغییر کرده
شاید خیلی از ما همین تو ذهنمون خطور کنه ولی نباید زیاد بهش فکر کنیم شاخ و برگ بدیم
مرحله اول

عزیزم حتما ی کالسکه بگیر روزا برین بیرون باهم تو خونه نمون

عین من😅
من دو سه شب درمیون می‌شینم به گریه

این روزا میگذره
باز ما اینهمه امکانات داریم
مامان باباهای ما چی
اوناهم همینقدر یا شایدم بیشتر اذیت میشدن تا ما بزرگ شدیم
صبر داشته باش
زندگیتا به خاطر این چیزا خراب نکن
بچه است دیگه
به نظر من که اذیت کردنشونم شیرینه
گاهی وقتی که گریه میکنه نگاش میکنم و ذوق میکنم
نمیدونم چرا ولی گریه میکنه خیلی بامزه میشه دوستش دارم🙂

خدا خودش کمکمون کنه🥲🥲🥲🥲

عزیزم حق داری دلت بگیره
خیلی خیلی روزای سختی و داریم میگذرونیم فقطم خودمون که تو این شرایطیم میتونیم همو درک کنیم . هیچکس جز کسی که تو این شرایط باشه نمیفهمه .
به شوهرت اینارو گفتی ؟
یا همیشه درک کردی و گذاشتی بیاد و بخوابه ؟

باور کن ماهم اوضاعمون همینه ...ولی سعی کن از تنهاییت لذت ببری،با بچت ...با خودت ...