مامانا شماهم مثل منید شب بیدار میشینه بچه رو نگاه می‌کنید نکنه اتفاقی براش افتاده باشه نگرانید من از روزی دخترم به دنیا امده تا الان که ۱۳ ماهه هست هر طرف که بخوابونمش خودمم روی همون پهلو تا صبح میخوابم تازه الان شیر شبش کم شده ولی خودم بیدار میشم وادارش میکنم تو خواب شیر بخوره میترسم اتفاقی بیوفته براش چکار کنم حتی نمیزارم لحظه ای از خودم دور باشه تنها باشه میگم نکنه اتفاقی بیوفته اگه پیشم نباشه حتی آب هم نمی‌خورم همش ذهنم درگیر

من اون اوایل چون زود به دنیا اومده بود خیلی مراقبش بودم
ولی جون گرفت دیگه کاریش نداشتم
خودشم از دو ماهگی شیر شب قطع شد
من از ۴ ماهگیش میذاشتمش خونه مادرشوهرم میرفتم باشگاه و ...
الانم دو ماهه میرم سرکار
همونی که خالقشه،حافظشم هست
من تمام تلاشم رو دارم براش میکنم
اما خودمم فراموش نمیکنم
حس میکنم نچسبیم به هم، بهتره
روانش سالم تره
مستقله
عاشقانه دوستش دارم و محبتش میکنم
اما وابستگی بیمارگونه ایجاد نمیکنم
هم خودش در جامعه اذیت میشه
هم من

عزیزم دیگه نباید شب شیر بخوره بزار بچه راحت بخوابه این نگرانیا رو همه مامانا دارن ولی خودتم باید استراحت کنی تا توان داشته باشی به خدا بسپار بچتو واز اون بخواه تا مراقبش باشه خدا ازما بیشتر مراقبه بچه هاست

بیدار کردنش به زور شیر دادنش بیشتر داری به مغزش آسیب میزنی مامان مهربون

منم مثل شمام .ولی بیدارش نمیکنم شیر بخوره .هوا که یکم روشن میشه انگار دلشوره کمتر میشه و کم کم‌میخابم