۵ پاسخ

من فکر می‌کنم هرچی بیشتر بخوایم بچه به ما نچسبه اونم دقیقا برعکس میچسبه بهمون قطعا ناخودآگاه مخصوصا توی موقعیتی مثل مهمونی بهش میگیم برو بازی کن برو فلان جا برو بغل فلانی و اون با زرنگی و زیرکی میدونه میخوایم جدا بشه و خب نمیشه .
باید آزاد بذاریش بگی دوست داری بری بغل فلانی؟ دوست داری الان با بچه ها بازی کنی ؟ و اگر گفت نه نمیخوام اصراری نکنیم و احساسش رو درک کنیم .
خود من همچنان اگر جمعی نسبتا غریبه باشن و مامانم حضور داشته باشه میرم پیش مامانم بعد اگر دوست داشتم میرم ویش هم سن و سالام😅😅😅

چطوری انقدر برچسب زدی یکجا بهش؟
اینا همش طبیعیه!اون فقط ۲سالشه غر غرو چیه بداخلاق و بدعنق چیه!؟
خب دوس نداره بغلش کنن زوری که نیست بعضی بچه ها دوست ندارن و درستشم همینه
چرا باید وقتی کسایی رو نمیشناسه خوشرویی کنه؟
همه بچه ها هم که میگی شرایطشون و سنشون با ایشون یکی نیست که،اتفاقا خودت باید بشونی پیش خودت نه که بگی برو بازی کن،این کوچولوئه
وابستگیشم بخاطر اضطراب جداییشه

والا پناه جدیدا ترسیده حتی خونه کسی نمیاد فقط مامانم مادرشوهرم و عمش...
دکه ن می‌زاره کسی بیاد خونمون ن خودش جایی میاد بریم...
قبلاً می‌رفتیم خوب بود بازی میکرد منم باهاشون باید بازی می‌کردم

همه بچه ها همین هستن

وای پسر منم خیلی وابستس ب من کلا خسته شدم نمیدونم وابستگیشون کی تموم میشه هر کسی هم میبینه میگه چرا اینجوری کلا همه جا چسبیده ب من

سوال های مرتبط