۷ پاسخ

بهترین پماد کالاندولا

دختر من سردندونش اینطوری میشه اگه پی پیش شل باشه پدی لاکت میدم اگه سفت باشه بیبیکر میدم اسیدی بودن ادارو مدفوع رو خنثی میکنه

پماد هیدوردم بگیر بزن خیلی خوبه
اگر نداری یکم با روغن جامد چرب کن
پوشکشم نکن تا اذیت نشه

فقط ریکاو بگیر

پسر منم اینطوری شده بود کالاندولا خوبش گرد هم اینک بخاطر شیرخشکش بود ک بهش نساخته بود دیگ‌ندادم خوب شد

روغن نباتی بزن به پاش

پماد ان ان هم خوبه

سوال های مرتبط

مامان قلب های مامان مامان قلب های مامان ۲ سالگی
#عصاره_معجزه_گر_پای_مرغ

🔴بسیاری از متخصصان تغذیه و پزشکان جراح اورتوپدی در بسیاری موارد استفاده از سوپ های مختلف حاوی عصاره پای مرغ را به بیماران خود توصیه میکنند. علت آن این است که پای مرغ منبع غنی از خواص است و بسیاری از بیماری ها را درمان میکند.11خاصیت درمانی فوق العاده پای مرغ:
1️⃣ بهترین درمان برای راشیتیسم است چون منبع کلسیم و ویتامین Dاست.
2️⃣ بهترین کمکی برای رشد کودک و نوجوان است و سرشار از مواد خون‌ساز و آهن ساز است.
3️⃣ بهترین افزایش دهنده قد کودکان است.
4️⃣ بهترین ترمیم کننده شکستگی استخوان است.
5️⃣ بهترین درمان برای سرماخوردگی و ضعف شدیدست.
6️⃣هضم حبوبات را راحت تر میکند و سیکل خواب را تنظیم میکند.
7️⃣بهترین جایگزین برای قرص های غضروف ساز اروپایی و آمریکایی است.
8️⃣بهترین درمان برای پوکی استخوان بزرگسالان پای مرغ است.
9️⃣ بهترین پیشگیری و درمان صدای مفاصل در حال فرسایش معجزه میکند!
🔟 بهترین داروی کمردرد یا دیسک کمر پای مرغ است!
1️⃣1️⃣در قلم پای مرغ مواد خون ساز و آهن ساز وجود دارد.
مامان نمکی ❤️ مامان نمکی ❤️ ۱ سالگی
یا صاحبی...
عجیب‌ترین حکایتِ این دنیا، همین است: اینکه من هنوز در لای و لورِ گناهانم گیر کرده‌ام، هنوز در میانه‌ی تپش‌هایِ بی‌قرار و دردهایِ بی‌پایانِ زندگی، به دنبالِ راه می‌گردم، اما او... او پیش از آنکه من حتی لرزشِ دلم را حس کنم، مرا به یاد آورده است. او آن‌قدر به ما نزدیک است که حتی وقتی چشم‌هایمان از گریه بسته شده، می‌تواند آهِ پنهانیِ ما را بشنود.
محبتِ آقا، از آن عشق‌هایِ پر زرق و برق و خودخواهانه نیست که آدم برای رسیدن به آن، معامله کند. نه... این یک عشقِ پاک و غریب است. از آن عشق‌هایی که آدم را در برابرِ خودش، کوچک و بی‌چاره می‌کند، اما در عین حال، به او چنان آرامشی می‌دهد که انگار تمامِ آسمان را در آغوش گرفته است.
وقتی به او فکر می‌کنم، انگار زمین از زیر پایم برداشته می‌شود و سبک می‌شوم. انگار تمامِ آن سنگینی‌هایی که بر دوشم بود، در برابرِ نگاهِ مهربان او، ذوب می‌شوند.
او را می‌بینم در آن لحظاتی که زیرِ نورِ لرزانِ ماه، روی سجاده‌یِ کهنه نشسته‌ام و چادرِ گل‌گلی‌ام را دورِ خودم پیچیده‌ام تا از سرمایِ تنهایی در امان بمانم...
در آن زمزمه‌هایِ لرزانِ «استغفار» که با هر بار تکرارش، انگار یک پله به سوی او نزدیک‌تر می‌شوم...
او را در آن سجده‌ای می‌بینم که وقتی پیشانی‌ام را بر خاک می‌گذارم، نه برای فرار از دنیا، بلکه برای پناه آوردن به اوست. آنجا که دیگر نه دلی برای درد هست و نه چشم برای اشک؛ فقط من هستم و او، و یک سکوتِ قدسی که خدا را در قلبم زنده می‌کند.
او پلی است از جنسِ اشک و معجزه؛ پلی که وقتی از آن عبور می‌کنی، دیگر خودت نیستی. او تو را از خودت می‌گیرد و به خدایی می‌رساند که تمامِ زیبایی‌های جهان، تنها در یک قطره از مهربانیِ او نهفته است.
مامان حورا مامان حورا ۱ سالگی
دختر عزیزم،

نمی‌دانم وقتی این نامه را می‌خوانی چند ساله‌ای. شاید دختری جوان شده باشی، شاید خودت روزی مادر شده باشی، و شاید هم فقط دلت خواسته باشد میان یادگاری‌های قدیمی، نوشته‌ای از مادرت پیدا کنی.

من این نامه را در شبی نوشتم که تو را از شیر گرفته بودم.

آن شب، نزدیک دو سال از روزی می‌گذشت که برای اولین بار در آغوشم گرفتم. نزدیک دو سال از روزهایی که با من بیدار شدی، با من خوابیدی، گریه کردی، خندیدی و آرام گرفتی.

فکر می‌کردم از شیر گرفتن فقط یک تغییر کوچک است. فکر می‌کردم چند روز سخت می‌گذرد و تمام می‌شود. اما آن شب فهمیدم که گاهی پایان یک فصل از زندگی، چقدر می‌تواند قلب آدم را بلرزاند.

تمام روزها و شب‌هایی که شیر می‌خوردی از جلوی چشمانم عبور کردند. انگار زمان دستم را گرفت و مرا به عقب برد؛ به اولین باری که تو را در آغوش گرفتم، به شب‌های طولانی بی‌خوابی، به لحظه‌هایی که با چشم‌های نیمه‌باز دنبالم می‌گشتی، به وقت‌هایی که سرت را روی سینه‌ام می‌گذاشتی و آرام می‌شدی.

آن شب خیلی گریه کردم.

نه به خاطر اینکه از بزرگ شدنت ناراحت بودم. نه به خاطر اینکه دیگر شیر نمی‌خوردی.

گریه می‌کردم چون فهمیده بودم چقدر زود گذشته است.
مامان مانلی🐥 مامان مانلی🐥 ۲ سالگی
دورهٔ نوپایی (۱-۳ سالگی ) زمان استقلال تغذیه‌ای کودک است؛ بسیاری از کودکان در این سن دچار «دورهٔ انتخابی غذا» (food jag) می‌شوند و ممکن است فقط چند نوع غذای خاص را بپذیرند. این رفتار بخشی طبیعی از رشد است اما نیاز به مدیریت صحیح دارد.

1. کنترل مصرف شیر:
مصرف بیش از حد شیر گاو ممکن است باعث کاهش اشتها برای غذاهای دیگر و کم‌خونی فقر آهن شود. مقدار مناسب بین ۴۷۰ تا ۶۰۰ میلی‌لیتر در روز است.


2. میان‌وعده‌ها و برنامهٔ وعده‌ها:
بهتر است کودک سه وعدهٔ اصلی و دو میان‌وعدهٔ سبک در زمان‌های منظم داشته باشد. «خوردن پراکنده در طول روز» (grazing) باعث اختلال در اشتها می‌شود.


3. تنوع غذایی:
اگر کودک تنها یک غذای خاص را ترجیح می‌دهد، والدین باید به‌آرامی و بدون اجبار، غذاهایی با ظاهر یا بافت مشابه را پیشنهاد کنند


4. تشویق به استقلال:
اجازه دهید کودک با قاشق و چنگال خودش غذا بخورد، حتی اگر بریزد. این کار مهارت دهانی و هماهنگی حرکتی را تقویت می‌کند.


5. نقش والدین:
والدین باید الگوی مثبت تغذیه باشند؛ یعنی همان غذاهایی را که از کودک می‌خواهند بخورد، خودشان نیز میل کنند. صرف وعده‌های خانوادگی آرام، بدون تلویزیون یا تنش، تأثیر چشمگیری دارد....