مامانا من یه مشکلی دارم شاید خیلیاتون تجربش نکرده باشین اما خیلی زندگی من تحت تاثیرشه صبح که از خواب بیدار میشم تا شب که میخوابم دائما نگرانم اینکه امروز بچه من غذا میخوره یا نه چالش اینکه مواد مغذی رووچطور بهش برسونم دعوا و تنش با همسرم سر اینکه اون میتونه با امتحان ده روش به بچه یه پیاله غذا بده و من نمی تونم ارزوم اینه بیاد کناره سفره با ما غذا بخوره اسم خوراکی میاد نگه من که چیزی نمیخورم از اشپزی متنفر شدم اعتماد به نفس ندارم ک میکنم مشکل از من واقعا واسه منی که یکسره خونم همش با عذاب وجدان غذا خوردن و خوردن بچم روزام میگذره اگه برم سفر کوتاه یاومسافرت کل زمانشو نشخوار ذهنی و عذاب وجدان غذا نخوردن بچمو دارم خلاصه که برام معضلیه خواستم درد دل کنم

خب تو این مدت این روشت جواب نداده!بیا عوضش کن و برعکس عمل کن.هرکاری قبلا میکردی نکن،غذا درست کن برای دل خودت و همسرت،میز بچین و با اشتها دو نفری بشینین و بخورین،هر کاری پسرت خواست تو تایم غذا انجام نده و بگو من تا غذام رو نخورم کاری انجام نمیدم،درباره خواص غذاها صحبت کن با همسرت جلوی بچت،کم کم خودش جذب صحبتات میشه،میاد امتحان میکنه،مثلا ته دیگ خشک رو با صدا بخور،مرغ سرخ شده،سبزیجات،بچه ها عاشق صدای غذاها هستن.

چقدر منی شما ک همشم برعکس جواب داده یه پسر کم وزن با اعصاب داغون همش جیغ وداد

حق داری اما هر چی دنبالش بدویی بیشتر ازت دور میشه ومیترسه، مطمئن باش همون قدی میخوره قانع دلشه رهاش کن همون چیزایی که درست میکنی بذارش جلو چشمش

ولش کن بزار اون بیاد دنبال غذا بچه‌ها رو هرچقدر بیشتر زور کنی بیشتر لج میکن من ب شوهرم میگم ب اهورا غذا بده میگه اهورا غذا میخوری اونم میگه ن شوهرم غذا اهورا رو میخوره میگه ولش کن هی دنبالش بری بیشتر ناز میکنه گشنه بشه خودش میاد 😁

تنها روشی که روی پسرمن جواب میده اینکه نمیخوری میدم داداش بخوره تا میبینه قاشق میبرم طرف داداشش دهنش رو باز میکنه مشکل من اینه یجا نمیشینع همش راه میره البته اینم تازگی روش جواب میده قبل این هیچی نمیخورده کم وزن بدنیا اومده همینجوریم مونده

من همه راه رورفتم دیگه خسته شدم وقتی غذامیارم گوشی رومیدم دستش میزنم اینستانگاه میکنه غذامیخوره چار ه ندارم چون گرسنه باشه گریه میکنه بهونه گیری میکنه اعصابم نمیکشه میزنم واسه همین گوشی رومیدم دستش

پسر منم همين
فوقالعاده بد غذا و بالا مياورد
از وقتي رفت مهدكودك خيلي بهتر شد

دقیقا هرچقد دنبالش باشی و درگیرش شی بیشتر ب هدفت نمیرسی من خیلی امتحان کردم موقعی ک ب زور میخوان غذا بدم لج میکنه و چیزی نمیخوره وقتی ولش میکنم خودش میاد ازم غذا میخواد یا میگه گشنمه یه مدت بیخیال شو

چقدررباهات همدردم . منم کلی بهشون میرسم ولی نگار نه انگار وزنشون زیر خط قرمزه😔😔😔
دنبالشون نمیدوام ولی خیلی حرص میخورم . کلی میان وعده های مقوی درست میکنم براشون میخورن ولی چه خوردنی🫠🫠🫠 دقم میدن تا بخورن. به ظاهر بیخیالم و عکس العمل نشان نمیدم ولی از درون داغونم . یه مدت فیلم بچه هایی که خودشون غذا میخورن رو نشونشون میدم میان ۴ قاشق خودشون میخورن بعدش ول میکنن میرن 😅
اگه غذا نخورن سفره جمع میکنم و بعدش بهش هیچی نمیدم تا گشنه بشن وقتی میگن گشنمه اونموقع واسشون چیزی که بخوان رو درست میکنم و کامل میخورن . یه وقتهایی میذارم گشنگی رو حس کنن

عزیزم روشتو عوض کن
بیخیالش باش
بهش گیر نده
شما غداتو بخور ولی بهش گیر نده که بیاد با شما غذا بخوره
اگه دقت کنی همه بچه های خوش غذا مادرایی بیخیال دارن
منطور از بیخیال اینه که از بچگی به بچه گیر ندادن برای غذا خوردن و زوری بهشون غذا ندادن
به اشتهای بچه اشون احترام گذاشتن و احازه دادن از همون ۶_۷ ماهگی بچه با غذاش بازی کنه و ارتباط بگیره و اگه میل داشت بهشش غذا دادن نه با زور
شما هم یه مدت روشتو عوض کن شاید نتیجه گرفتی

تنها چالشی که ندارم و حتی بهش فکر هم نمی کنم همین هست، چون وقتی من و باباش با اشتها و خوشمزه می خوریم خودش جذب میشه و میاد میخوره و هیچ وقت هم دنبالش ندویدم ، اگر یه وقت بخاطر بازیگوشی وعده اصلی را نخورد، تو میان وعده هاش جبران میکنه

شما دقیقا مث خواهر شوهر من هستید🤦‍♀️
به قران که سخت میگیرید میدونم بچه نمیخوره دختره خودمم اونجوری ولی نمیشه یه مسافرت برای خودمون سخت کنیم ما با اونا همسفر میشیم اون فقط به فکر غذای بچشه طوری که عصاب شوهرشم خورد میشه🤦‍♀️