مامانا دوشبه یه موضوعی گریبانم رو گرفته . اینکه اگر تلاش می‌کردم شیر خودمو ب بچه یدما وابستگیش بهم بیشتر بود . آدمیزاد تو شرایط سخت چقدر تصمیم میگیره . ناراحتم واقعا

از ۸ ماه وابستگی و اضطراب جدایی شروع میشه ربطی به شیر دادن نداره

من بهم خیلی وابسته هست
اونجوری هم خیلی اذیت میشی مدام میخواد فقط پیش تو باشه
من جایی برم میدمش بغل بقیه خودم از دیدش دور میشم
به نظر من وابستگی زیادم بده

مهمونی کمتر برو...
مقایسه نکن...
و اعتماد به نفس داشته باش
بر اساس شرایط خودت به این نتیجه رسیدی که شیرخشک بدی. شاید هر کس دیگه هم جای شما بود همین تصمیم رو می گرفت
حالا اگر فکر میکنی راهی داره که شیر خودت رو بدی براش تلاش کن والا ولش کن
اینقدر کار و مسئولیت بچه داری داره که شیردادن توش گمه

دقیقا منم همین عذاب وجدان همیشه باهامه و چقد مادر بودن سخته و پرا از فکر و خیال مسخره🥲

شما یه مادری تو اون لحظه قطعا بهترین تصمیم این بوده،منم به خاطر اینکه با بچم اذیتم نکنن بچمو عادت دادم با شیر خودم بخوابه،یا میترسم شیر شبشو قطع کنم،خدا برای شوهر احمقی که نمیذاره خیال آدم راحت باشه نسازه

مطمعن باش تواون شرایط بهترین تصمیموگرفتی چون احساسی بود الان پشیمونی ولی میگذره ناراحت نباش
منم خیلی ناراحتم ولی مطمعنم تواون شرایطی ک بودم بهترین تصمیموگرفتم

الان نمی‌فهمم ناراحتید که به بچه شیر ندادین وابستگیش بهتون کم هست؟

عزیزم چرا همچین فکری میکنی وابستگی چیز خوبی هم نیست